ఆశ:Greed

आशानाम मनुष्यानां काचिदाश्चर्य शृंखला
यावदबध्धो प्रधावन्ति मुक्ता तिष्टन्ति पंगुवतु

ఆశా నామ మనుష్యానాం కాచిదాశ్చర్య శృంఖలా

యావత్ బద్ధో ప్రధావంతి ముక్తా తిష్టంతి పంగువతు

The poet here says that for people greed/desire is like a surprising chain. Many would agree if the greed is called a chain but what is surprising in it? 

if someone is tied with this surprising chain he/she runs continuously across the world to fulfill their greed/desire. But if released from that chain those sit like a handicapped or yogi. The wit here is if someone is tied he can not move but in this case the chain of greed makes him run.

ఆశ గురించి చమత్కారంగా వర్ణించిన పద్యం ఇది. 

ఆశ మనిషికి ఒక ఆశ్చర్యకరమైన సంకెల వంటిదిట. ఆశ సంకెల అంటే కాదనేవారుండరు. కానీ అందులో ఆశ్చర్యం పొందటానికి ఏముంది???  సంకెళ్ళతో బంధించేది దోషి పారి పోకుండా ఒకచోట కట్టిపడేయటానికి. కానీ ఆశా సంకెళ్ళతో బంధీగా వున్న వాడు ప్రధావంతీ అంటే పరిగెడుతూనే వుంటాడట. ఎందుకు పరిగెడతాడు? తన కోరికలు ఆశలు తీర్చుకోవడానికి ప్రపంచం అంతా తిరుగు తాడు. అదే ఆశా బంధవిముక్తుడు తిష్టంతి అంటే ఒక మూల చతికిలపడి కూర్చుంటాడట. అదీ ఎలాగ అంటే పంగువతు, కుంటివాడిలా కూర్చుండిపోతాడట.  ఎంత అద్భుతమైన భావం ఎంత అందంగా చమత్కారంగా వర్ణించాడో కవి.

గుణవంతుడిని అవహేళన చేస్తే!!!: If a good person is provoked!!!

कुपितोऽपि गुणायैव गुणवान् भवति ध्रुवम्।
स्वभावमधुरं क्षीरं क्वथितं हि रसोत्तरम्॥
కుపితోపి గుణాయేవ గుణవాన్ భవతి ధృవమ్

స్వభావ మధురం క్షీరం క్వథితం హి రసోత్తరమ్

A man possessing good qualities surely serves only a good cause even when he gets angry or provoked; Milk which is subhashita by nature becomes all the more tasty when it is boiled. So if someone provokes us the anger or feeling giving him a befitting reply, control that momentary anger and use it for our own development instead of taking revenge.

ఎలా అయితే సహజ సిధ్ధంగా మధురమైన రుచిగల పాలని వేడి చేస్తే ఇంకా పౌష్ఠికమైన పెరుగు, వెన్న , నెయ్యి వస్తాయో… అలాగే గుణవంతుడిని ఎన్ని రకాలుగా కుపిత అంటే ప్రేరేపించినా గుణవంతుడిగానే వుంటాడు సమాజ శ్రేయస్సు కోసమే జీవిస్తాడు. పైగా అతని సద్గణాలు మరింత కొత్త మెరుగులు దిద్దుకుని ఆదర్శమైన  వ్యక్తి గా తయారవుతాడు. అందువల్ల ఏవరైనా మనలను ప్రేరేపించినా, అవహేళన చేసినా దానివలన మనకు కలిగిన క్షణికమైన క్రోధాన్ని  మన ఉన్నతికి  తోడ్పడేలా చూసుకోవాలి కానీ ప్రతీకారం కోసం ఆలోచించకూడదు.

What is Dharma

धर्मं यो बाधते धर्मो न स धर्मः कुधर्म तत्

अविरोधात्तु यो धर्मः स धर्मः सत्य विक्रम

ధర్మం యో బాధతే ధర్మో న స ధర్మః కుధర్మ తత్
అవిరోధాత్తు యో ధర్మః స ధర్మః సత్య విక్రమ

Dharma is a non-translatable word originated from Bharat. A crude meaning of this word is way of life. This great subhashita says if someones way of life is obstructing or responsible for disturbances and troubles in someone else’s way life that cannot be called as dharma rather it should be called as kudharma. A way of life should only be called as dharma only if it is not troublesome for any of the living beings. That is the only dharma which will win the truth. 
The greatness of sanatana dharma is it teaches the same, सर्वे भवन्तु सुखिनः means every sanatan dharma follower pray god Almighty for the peaceful living of every creature in the world. Please don’t get confused dharma with religion. In sanatan dharma also there are religions Shiva, Vaishnava etc… and some time in between there were fights between these religions too. But then sanatan dharma has greatness to assimilate those religions without their differences in it and stood as a single oldest dharma. Which means followers of those sanatana dharmic religion are able to come out of the trap of religion. In a way every blind follower of the religion has to realize that धर्मो रक्षति रक्षितः. 

Unfortunately, now also in the current so called civilized scientific age also there are religions which are propagating hate towards other religions saying their god is the only God, or some other religions say you are a kaphir if you don’t follow my god and our religious texts. 

ధర్మం అనే భారతీయ భాషా పదానికి పర్యాయ పదం మరే భాషలోను లేదు. ధర్మం అంటే అది ఒక జీవనశైలి. ఒకరి జీవనశైలి మరొకరికి బాధ కలిగించేదిగా వుంటే అటువంటి జీవనశైలిని ధర్మం అనే అనకూడదు, అది కుధర్మం. ఎవ్వరికీ చేటు కలిగించకుండా వుండే జీవన శైలినే ధర్మం అంటారు. అటువంటి ధర్మమే సత్య విక్రమ సత్యాన్ని గెలవగలుతుంది.

సనాతన ధర్మం గొప్పతనం అదే, సర్వే భవంతు సుఖినః అని సనాతన ధర్మాన్ని ఆచరించే ప్రతీ వ్యక్తీ పరమేశ్వరుని ప్రతి దినమూ ప్రార్థిస్తాడు. చాల మంది ధర్మము మతము ఒక్కటే అని అపోహతో వుంటారు. సనాతన ధర్మంలో కూడా శైవం, వైష్ణవం తదితర మతాలూ వున్నాయి. ఆయా మతాల మధ్యలో, నా దేవుడు గొప్ప అంటే నా దేవుడు గొప్ప అనే కొంతకాలం కలహాలు కుడా చెలరేగాయి. కాని సనాతనధర్మం ఆయా మతాలలో భేద భావాలను, విద్వేషాలను దూరం చేసి సామాజిక స్పృహ పెంపొందించింది. అంటే ఆయా మతాలవారు మతం అనే ఉచ్చులో నుంచి బయటపడి సనాతన ధర్మం బోధించే సామాజిక సమరసతను ఆనందించసాగారు. అంటే గ్రుడ్డిగా మతాన్ని అవలంబించే వారు ధర్మో రక్షతి రక్షితః అని అర్థం చేసుకోవాలి.

దురదృష్ట వశాత్తు నేటికీ సాంకేతిక నాగరిక సమాజంలో కొన్ని మతాలు వారి మతమే గొప్పదని, వారు ఆరాధించేదే దైవమని, మరి కొన్ని మతాలు వారి ఆరాధ్య దైవాన్ని కాక ఎవరినైనా పూజుస్తే వారిని కాఫిర్ అని మత మౌడ్యాన్ని ప్రజల మీద రుద్దుతున్నాయి.

దాంపత్యం

పార్వత్యాః వరపాణి పల్లవతలే యాః పద్మరాగారుణా
క్షిప్తాః శంభు శిరస్థలే ప్రవిమలాః గంగాంబు బిందు ప్రభాః
స్రస్తాః శారద నీరదోపమ తనుద్యుత్యాం విలీనాశ్చతాః
ముక్తాః వాం శివదా భవన్తు గిరిజా శ్రీకంఠ వైవాహితాః

पार्वत्याः वरपाणि पल्लवतले याः पद्मरागारुणा
क्षिप्ताः शंभु शिरस्थले प्रविमलाः गंगांभु बिंदु प्रभाः
स्रसताः शारद नीरदोपम तनुद्युत्यां विलीनाश्चताः
मुक्ताः वां शिवदा भवन्तु गिरिजा श्रीकंठ वैवाहिताः

శివ పార్వతుల కళ్యాణ ఘట్టం:
పార్వతి యొక్క పల్లవం అంటే పువ్వులు పువ్వుల వంటి పాణి అంటే చెయ్యి చేతిని తాక గలిగిన వరం పొందిన ముత్యాల తో చేయబడిన తలంబ్రాలు అమ్మ ఎర్రని గోరింట పండిన చేతిలో పద్మ రాగాలలాగ అరుణా అంటే ఎర్రగా కనిపిస్తున్నాయిట, అవే తలంబ్రాలు క్షిప్తా అంటే రాత్రి నలుపు కి ప్రతీక శంభు శిరస్థలే అంటే పరమశివుని నల్లని జటాజూటం మీద పడి గంగాంబు బిందు ప్రభా అంటే పవిత్రమైన గంగ నీటి బొట్టు వలే మెరిసిపోతున్నాయట ఎంత చీకటైనా పక్కనే చంద్ర కాంతి వుంది కదా, అవే తలంబ్రాలు స్రస్తా అంటే విడిపెట్టిన అని శరత్ కాలంలో నీరదం మేఘం వదలి పెట్టినట్లు జల జలా పరమశివుని తనువు మీద పడి తెల్లని శివుని కాంతిలో కలిసి తనువులోనే విలీనం అయిపోయినట్టు అనిపిస్తన్నాయిట. గిరిజ వివాహంలో ఆ ముత్యాలు శివదా భవంతు మనకు శుభం కలిగించు గాక అని శ్లోకం. చాలా మంది పెళ్ళిళ్ళలో శుభలేఖలమీద జానక్యాః కమలామలాంజలి పుటేయాః అని సీతారాముల కళ్యాణ ఘట్టం గురించిన శ్లోకం రాసి ఆయా నూతన దంపతుల జీవితం సీతారాముల వలే ఆదర్శ ప్రాయంగా వుండాలని దీవిస్తారు. ఈ పై శ్లోకం ఆది దంపతులు శివపార్వతుల కళ్యాణ ఘట్టంలోనిది. మా పెళ్ళి శుభలేఖ మీద ఇదే శ్లోకం ప్రచురించారు.

During the wedding of Lord Shiva and Parvati, the akshatas made of perls in the red hand of parvati looked likes natural ruby stone, and then from there when she left on the dark black head of shiva are shining like pure ganga drops, the same perls again when they were falling down like clouds raining during monsoon season are getting merged with the white color of lord shiva, such akshatas may give you love and prosperity. Normally many people would have read a sloka on the wedding invitation about Lord Sita & Rama जानक्याः कमलामलान्जलि पुटेयाः… By writing this sloka our elders are wishing the newly wed couple to lead a role model marital life sita rama. The above sloka is also of the similar type but shiva parvati are known as aadi dampati means first couple. On our wedding invitation this shiva parvati sloka was printed.

ఏ కోరిక లేని శివుడు మన్మధుని భస్మం చేసిన శివుడు పార్వతితో కలసి ఎందుకుంటాడు అని అనుమానం రావచ్చు. దానికి చమత్కారంగా ఈ పద్యం చెబుతారు.

Lord shiva doesn’t have any wishes and requirements, he even killed manmadha for disturbing him during his tapasya, then why did married parvati? With a little wit this sloka is told to answer this question.

అసారభూతే సంసారే, సారభూతా నితంబినీ,
ఇతి సంచిత్య వై శంభుః, అర్ధాంగే కామినీం దధౌ.

असारभूते संसारे सारभूता नितंबिनी
इति संचित्य वै शंभुः अर्धाड्गे कामिनीम दधौ

సృష్టి జరగిన తరువాత పరమశివునికి, అసారభూతే సంసారే అంటే ఈ సృష్టి లో సారమేలేదు అని అనిపించిందిట, మరి సారం అంతా ఎక్కడుంది అని పరికించి చూస్తే సారభూతా నింతిబినీ అంటే అందమైన నడుము కలిగిన అమ్మ పార్వతి లో కనిపించిందిట వెంటనే తన శరీరంలో శరీరంలో అర్థభాగం ఇచ్చి సారాన్ని తన సొంతం చేసుకున్నాడట పరమశివుడు. ఎంత గమ్మత్తయిన ఊహ…

When lord paramaSiva looked at the world that is created, it seems he felt that the world is so lifeless or without saara (असारभूते संसारे), then he started searching for the saara and found in nitambini सारभूता नितंबिनी (a beautiful lady with well developed hips) which mother parvati. Immediately then Sambhu, gave his half body to keep that saara with him only. what a beautiful thought.

Like in the above sloka, i am a person without any saara, she became the saara in me after our wedding. Today is our 10th wedding anniversary. I pray to the lord shiva parvati and all our elders for our joy and prosperity.

ఈ రోజుకి అమ్మానాన్నలు పెట్టిన శ్రీరామకృష్ణ పేరులో శ్రీ సార్ధకం అయ్యి నేను శ్రీమంతుడినయ్యి ఒక దశాబ్ది పూర్తి అయ్యింది, ఈ రోజు మా 10వ పెళ్ళి రోజు. ఏ సారం లేని నాకు సారం అంతా తనే అయ్యింది నా అర్ధాంగి. ఇలాగే ఆ ఆదిదంపతుల, పెద్దల ఆశీర్వాదాలు ఎల్లప్పుడూ మాతో వుండాలని ఆశిస్తూ….

జీవన లక్ష్యం: The destiny of Life

संसारिणो स्वया बुद्ध्या समीहन्ते धनादिकम्
मेधाविभिस्तु दीप्यन्ते मुक्त्यै संविद्धुताशनाः

సంసారిణో స్వయా  బుద్ధ్యా సమీహంతే ధనాదికం
మేధావిభిస్తు దీప్యంతే ముక్త్యై సంవిద్ధుతాశనాః

భగవత్ప్రసాదంగా లేదా పూర్వ జన్మ సుకృతం వలన మనకు లభించిన బుద్ధి, శక్తులని ఏ విషయాలకు ఉపయోగించాలో, లేదా దేనికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలో చెబుతుంది ఈ సుభాషితం. సంసారిణో అంటే ఇక్కడ సాధారణ మానవాళి అని అర్థం, వారంతా తమ స్వంత బుద్ధి లేదా తెలివితేటలు, ధనధాన్యాదులు సమీకరించటం కోసం ఉపయోగిస్తారట, కానీ మేధావులు ఇలా తన తెలివితేటలను ధనధాన్యాల సేకరణ కోసం కాకుండా తమ తమ జ్ఞానాగ్నిని ప్రదీప్తం చేసుకోవటానికి, లేదా ముక్త్యై అంటే ముక్తి సాధించటానికి మాత్రమే ఉపయోగిస్తారట. అందుకని మనము ఎంత సంపాదించాము అన్నదాని కన్నా జ్ఞాన సముపార్జనకే పెద్ద పీట వెయ్యాలి. ఎవరో చేస్తే నేను ఎందుకు చెయ్యాలి అని అనుమానం రావచ్చు అందుకే గీతలో కృష్ణ భగవానుడు.

యద్యదాచరతి శ్రేష్ఠః తత్త దేవేతరో జనః
స యత్ ప్రమాణం కురుతే లోకస్తదనువర్తతే

శ్రేష్ఠః అంటే ఉత్తములు యద్ యద్ ఆచరతి అంటే ఏ ఏ వాటిని ఆచరిస్తారో తత్ తత్ ఇతరో జనః ఆయా విషయాలను ఇతర జనులు స యత్ ప్రమాణం కురుతే వాటిని ప్రమాణముగా తీసుకుని లోకం ఆ ఉత్తమ జనులు ఆచరించిన దారినే అనువర్తతే అంటే అనుసరిస్తారు. మనకి దారి తెలియని నాడు ఉత్తముల మార్గాన్ని అనుసరించటం ఉత్తమం కదా…

This sloka tells us how to use, or for what we have to spend the energy and intelligence that was gifted to us by god or due to our past life deeds. In general everyone in this world use their energy and intelligence for collecting wealth in the materialistic form of money, land, food etc… whereas sages or intelligent people spend their energy and intelligence in enlightening their learning path for the ultimate liberation. some might get a doubt that why should I follow someone else’s path, to clarify that only in Geeta lord Sri Krishna said

यद्यदाचरति श्रेष्टः तत्तदेवेतरो जनः
स यत् प्रमाणम् कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

Everybody follows the actions of a noble person. The world follows the standard set by him. When we don’t know the destiny of the path that we follow it is always good to follow the noble person’s path.

అవివేకం-Foolishness

व्याळम् बाल्मृणालतन्तुभिरसौ रोद्धुम् समुज्जृम्भते
भेत्तुम् वज्रमणिम् शिरीषकुसुमप्रान्तेन सन्नह्यति
माधुर्यम मधुबिंदुनाा रचयितुं क्षाराम्बु धेरीहते
मूरखान्यः प्रति नेतुमिच्छाति बलात्सूक्तैः सुधास्यन्दिभिः

వ్యాళం బాలమృణాళతన్తుభిరసౌ రోద్ధుం సముజ్జృమ్భతే
భేత్తుం వజ్రమణిం శిరీషకుసుమప్రాన్తేన సన్నహ్యతి
మాధుర్యం మధుబిన్దునా రచయితుం క్షారామ్బు ధేరీహతే
మూర్ఖాన్యః ప్రతి నేతుమిచ్ఛతి బలాత్సూక్తైః సుధాస్యన్దిభిః

व्याळम् means a wild elephant, बाल्मृणालतन्तु means a small and weak string that is present in the stem of Lotus flower. Is it really possible to stop a wild elephant with the tiny string of Lotus flower?
The diamond is the hardest material on the earth, is it possible to cut a diamond with soft and smooth flower petals??
Sea is a representation of infinity and salty in taste, is it possible to break the salty taste and make it sweet by mixing it with a drop of honey or a small limited quantity of honey??? In the same way, it is impossible to entertain or make a fool or a wicked person happy, even with nectorly nicer words from a small kid.
Here, the poet is correlating the amout of wild strength in the wild elephent, hardness of a diamond, and slatness of a sea. Any attempts to make him happy will become as small as string of lotus stem, flower petal made knife and few honey drops. eventually all the efforts will be wasted.

వ్యాళం అంటే ఏనుగు బాల మృణాళతంతు అంటే అప్పుడే పుట్టిన తామర తూడుల దారములతో అని, మదపుటేనుగును అలాంటి సన్నని పలుచనయిన తామరతూడుల దారంతో కట్టి దాన్ని రోద్దుం అంటే నిరోధించటం సాధ్యమా?
వజ్రం ప్రపంచంలోకెల్లా కఠినమైన పదార్ధం అలాంటి వజ్రాన్ని కోమలమైన పువ్యుతో కోసి ముక్కలు చెయ్యటంసాద్యమా?
అనంతం అని చెప్పటానికి సాగర జలాలను వుదహరిస్తారు, అంతటి అనంతమైన సాగరంలో ఉప్పతనం (క్షారం) తగ్గించటం ఒక మధు బిందు అంటే తేనె బొట్టు లేదా కొంత పరిమితమైన తేనె వలన సాధ్యమవుతుందా? అలాగే బాలాత్సూక్తై సుధాస్యన్దిభిః అంటే చిన్నపిల్లల మాటలు చిలకపలుకులు అంటాము అలాంటి చిలకపలుకులతో అమృతలాంటి మంచి విషయాలను చెప్పించి కూడా ఒక మూర్ఖునికి ప్రతి నేతుమిచ్ఛంతి అంటే రుచించవు. ఇక్కడ మూర్ఖత్వం మదపుటేనుగంత బలంగాను, వజ్రమంత కఠినంగానూ, సాగరజలాల్లో ఉప్పంత అనంతంగా వుంటాయి అని చెప్పటం, ఆ మూర్ఖత్వం తగ్గించటానికి లేదా మూర్ఖుడిని సంతోషపెట్టటానికి ఎంత ప్రయత్నం చేసినా ఆ ప్రయత్నం తామరతూడుల దారంలా, పువ్వులాంటి కత్తిలాగా, చిన్న తేనె బొట్టులాగా నిరుపయోగం అయిపోతుంది.

కార్యసాధకుడు-The Determined

क्वचित् भूमो शय्या क्वचिदपिच पर्यन्क शयनम्
क्वचित् शाखाहारी क्वचिदपिच शल्योदन रुचिः
क्वचित् कन्धाधारी क्वचिदपिच दिव्याम्बरधरो
मनस्वी कार्यार्थी न गणयति दुःखम् न च सुखम्

క్వచిత్ భూమో శయ్యా క్వచిదపిచ పర్యంక శయనం
క్వచిత్ శాఖాహారీ క్వచిదపిచ శాల్యోదన రుచి
క్వచిత్ కంధాధారీ క్వచిదపిచ దివ్యాంబరధరో
మనస్వీ కార్యార్థీ న గణయతి దుఃఖమ్ న చ సుఖం

I have learned this sloka from my father. This life is full of happiness as well sorrows. Sometimes one will end up sleeping on the difficult rocky land in some other time, enjoy sleep on soft bed.
Sometimes one may get just piece of fruits and potatoes and some other time, enjoy a full course meal.
Sometimes one might get to wear some old torn clothes and some other time, soft silky glorious clothes.
What ever may be the position a dedicated worker will not count the happiness or sorrows that he encounter in the process of completing his task.

ఈ శ్లోకం నేను మా నాన్నగారు తెలుగులో చెబుతుంటే వినేవాడిని, దానికి సంస్కృత మూలం ఇది.
మన జీవితంలో మనం ఎన్నో సార్లు ఒడిదుడుకులకు గురికావచ్చు. ఒకసారి నొప్పి పుట్టే కఠిక నేలమీద నిద్రించవలసిరావచ్చు మరొకసారి మెత్తని తల్పం మీద హాయిగా నిద్రించే అవకాశమూ రావచ్చు,
ఒకసారి తిండి లేక ఆకులు అలములు తినవలసిరావచ్చు మరొకసారి పంచభక్ష పరమాన్నములు లభించవచ్చు,
ఒకసారి వంటి ని కప్పుకోవడానికి సరైన దుస్తులు లేక చిరగిన బట్టలు ధరించవలసి రావచ్చు, మరొకసారి పట్టు పీతాంబరాలతో సత్కారం జరగవచ్చు.
కార్యార్థి తన పని సాధించే వరకూ ఇలా ఎన్ని ఉత్థాన పతనాలకు లోనైనా ఎదురైన సుఖ దుఃఖాలను గణించకుండా తన పని తను చేసుకుపోతూ చివరకు విజయాన్ని వరిస్తాడు.

ముక్తి మార్గానికి సోపానం: Road to Eternity

व्याधस्याचरणं ध्रुवस्य च वयो विद्या गजेन्द्रस्य का,
का जातिर्विदुरस्य यादवपतेरुग्रस्य किं पौरुषम् ।
कुब्जायाः किमु नाम रूपमधिकं किं तत्सुदाम्नो धनं,
भक्त्या तुष्यति केवलं न च गुणैर्भक्तिप्रियो माधवः ॥

వ్యాధస్యాచరణం ధృవస్య  చవయో విద్యా గజేంద్రస్య కా
కా జాతి విదురస్య యాదవపతోరుగ్రస్య కిం పౌరుషం
కుబ్జాయాః కిమునామ రూపమధికం కిం తత్సుధామో ధనం
భక్త్యా తుష్యతి కేవలం న చ గుణైర్భక్తిప్రియో మాధవః

What conduct was great of Vyaadha ? Where was Dhruv that old? What knowledge did Gajendra have ? Where was Vidur of a higher class ? What was the negotiable workings of Yadupati Ugrasena ? Where was there any beauty in Kubja ? Where was there any wealth possessed by Sudama ? Even then all of them realized God! Because to God, only devotion and love are dear to him. He is only satisfied with devotion, not due to their conduct, knowledge or qualities.

ఒక భక్తుడు మాధవుడు లేదా పరమేశ్వరుడు ఏమి చేస్తే తృప్తి పొందుతాడు అని ఆలోచించసాగాడు.
మంచి ఆచార వ్యవహారాల వలనా? కాదు వ్యాధ అంటే వేటగాడు ఇక్కడ గుహుడు, కన్నప్ప,వీరికి ఏమి ఆచార వ్యవహారం తెలుసు? కాస్త వయస్సులో పెద్దవాళ్ళని చూసి తృప్తి పొందుతాడా? కాదు కాదు ధృవుడి వయస్సు ఎంత?
వారి జ్ఞానం వలనా? అదీ కాదు గజేంద్రుడి ఏమి జ్ఞానం వుంది? పోనీ వారి జాతి కులం బట్టి తృప్తి చెందుతాడా? ఇది అసలు కానే కాదు విదురుడి జాతి ఏమిటి? వారి సౌర్య పరాక్రమాలు వలనా? కానే కాదు యాదవులరాజుకున్న పౌరుషం ఏమిటి? అందచందాల వలనా? కుబ్జ కున్న అందమేమిటి? వారి సిరి సంపదల వలన అయ్యి ఉండవచ్చా? అహ కాదు సుధాముడికున్న సిరిసంపదలు ఏమిటి? ఇవి ఏమీ లేకుండానే వీరందరినీ తన అక్కున చేర్చుకున్నాడే. మరి దేనివలన పరమేశ్వరుడు తృప్తి పొందుతాడు? ఆ కేవలం భక్త్యా తుష్యతి భక్తి వలన మాత్రమే వారికి భగవత్సాక్ష్యాత్కారం కలిగింది వారి గుణ గణాల వలన, రూపు రేఖలు, వయో విజ్ఞానాలు, సౌర్య పరాక్రమాలు, సిరిసంపదలు కాదు. కేవలం భక్తి వలన మాత్రమే పరమేశ్వరుడు తృప్తి పొందుతాడు.

Good Qualities and Difficulties

गुणवन्तः क्लिश्यन्ते प्रायेण भवन्ति निर्गुणाः सुखिनः 

बन्धनमायन्ति सुका यथेष्टसंचारिणः काकाः 

గుణవంతః క్లిశ్యంతే ప్రాయేణ భవంతి నిర్గుణాః సుఖినః

బంధనామాయంతి సుకా యథేష్టం సంచారిణః కాకః

Great people with all good qualities (‘Gunvaan’ is the exact Sanskrit word) have to take many troubles while the wicked people live peacefully. Like a parrot lives in a cage while a crow flies freely in the sky!! (Sometimes the good qualities of a person may invite trouble to him).

The meaning of the subhashita might look confusing if all the good qualities are just to invite troubles why one should try to cultivate good qualities? The answer to this question is also there in the subhashita itself with an example of parrot. A parrot even it is caged it never shows its difficulties to the others, at the same time it will never leave its dharma of chanting Rama Nama, keeps entertaining others with its grace. So even a parrot is caged, the difficulties of the parrot will not harm the bird anymore, and people care for it. On the other hand a crow even it is has freedom no one will respect it. not only a crow,  a caged parrot which speaking bad words will be respected as well.  In a nutshell, people who face difficulties as a part of their life journey will end up as winners of life.

The best examples for this given in our puranas, Lord Rama was sent to exile, but people call him and worship him as Maryada purushottam.
In mahabhaarata Pandavas went to exile once Arjuna got paasupata astra, second Lord Krishna himself helped them to get their kingdom back.  So even it is not easy to go through difficulties, but one should not lose faith in Dharma, continue to follow the same path he will attain eternity because of his good deeds and qualities.

గుణవంతులకే కష్టాలు అన్నీ, చెడ్డవారందరు సుఖంగానే వుంటారు, రామచిలుకను పంజరంలో బంధిస్తారు కానీ కాకి యథేచ్ఛగా సంచరిస్తుంది అని భావం. ఇది అందరి నోటా వింటూ ఉంటాం కూడా మనమేమో మడి కట్టుకుని కూర్చుందాం అందరూ సుఖపడుతుంటారు అని వెటకారం కూడా చేస్తారు.

ఈ సుభాషితం భావం చాలా ప్రశ్నర్థకంగా ఉంటుంది, అవును అన్ని కష్టాలు మంచివాళ్ళకే వస్తున్నప్పుడు మంచివాళ్ళగా వుంది ప్రయోజనం ఏమిటి అని మెట్ట వేదాంతం చెప్పేవాళ్ళు చాలా మంది వుంటారు. దానికి జవాబు సుభాషితంలోనే వుంది ఇక్కడ మంచి వాళ్ళను (గుణవంతులను) రామచిలుకతో పోల్చారు, ఇక్కడ రామచిలుకను పంజరంలో బందిచారు అని అది తాను చేసే రామనామం మానదు సరికదా తన కష్టం పరులకు తెలియకుండా పదిమందిని ఉత్తేజ పరుస్తుంది, అదే చిలకను చూసి మెచ్చుకుని దానికి పంచభక్ష పరమాన్నాలు పెడతారు, కావు కావు అని గోల చేసే కాకి కి ఆ స్వేచ్ఛ వున్నా చిలకకు వున్నా ఆదరణ లభిస్తుందా? ముమ్మాటికీ లభించదు.పోనీ రామనామం మాని దుర్భాషలు మాట్లాడే చిలుకకు ఆదరణ ఉంటుందా అదీ ఉండదు. అందుచేత గుణవంతులు వారి జీవితంలో ఎదురయ్యే సమస్యలను ఈశ్వరేచ్ఛగా శ్వీకరిస్తారు విజేతలుగా నిలబడతారు.

మన పురాణాలలోనే చాలా ఉదాహరణలు వున్నాయి

సకల గుణాభిరాముడు అని పిలువబడే రాముడే అరణ్యవాసం చేశాడు, భార్యా వియోగం తో తీవ్ర మనస్తాపం చెందాడు, అయినా తన ధర్మాన్ని వదలకుండా జీవించాడు అందుకే రాముడు దేవుడయ్యాడు.

పంచపాండవులు వనవాసంలో వున్నప్పుడు ఒకసారి పరమశివుని మెప్పించి పాశుపతం గెలుచుకున్నాడు అర్జునుడు, పాంచాలిని గెలుచుకున్నారు, మరొక్కసారి ఏకంగా పరమాత్మ  శ్రీకృష్ణుడే తమ వెంట వుంది జయం కలిగేలా చేసాడు.

అందుచేత ఇన్ని మంచిగుణాలున్న నాకే ఎందుకు ఇన్ని కష్టాలు అని నిరాశ చెంది చెడ్డవారిగా మారపోకూడదు, తన ధర్మాన్ని ఎప్పుడు వదలకుండా అంటిపెట్టుకుని వున్నవారిని కష్టాలు తాత్కాలిక ఇబ్బంది కలిగించినా చివరకు వారే విజయులు అవుతారు ఆదర్శ పురుషులవుతారు.

इदम् ब्रह्म्यम् इदम् क्षात्रम् 

अग्रत: चतुरो वेदा: पृष्‍ठत: सशरं धनु: ।

इदं ब्राह्मं इदं क्षात्रं शापादपि शरादपि ।।

Meaning: Parshuram who is well-versed with the four Vedas and sports the bow and arrow upon His back (that is the one who has the radiance of both the Brahman and the Kshatriya) will destroy evildoers either with a curse or with an arrow.

When fighting, mere use of weapons is insufficient for a seeker. He should have the potential to curse in conjunction with the former. Shri Parshuram single-handedly eliminated the warriors from the earth, circumambulating it twenty-one times. What exactly does this mean? He destroyed the evil Kshatriyas. If He were to destroy all the Kshatriyas on the earth thoroughly even once then not a single Kshatriya would have survived for the second round! However He slew only the evil Kshatriyas. Let us all attempt to destroy the evildoers atleast once.

Shri Parshuram

Bhagwan Parshuram, the sixth Incarnation of Vishnu, belongs to the Tretayug, and is the son of Jamadagni and Renuka. Parshu means axe, hence His name literally means Ram-with-the-axe. He received an axe after undertaking a terrible penance to please Lord Shiva, from whom He learned the methods of warfare and other skills. Even though He was born as a Brahmin, He had Kshatriya (warrior) traits in terms of aggression, warfare and valour. Hence He is said to be a ‘Brahma-Kshatriya’ and one who possesses Brahmatej and Kshatratej.
He killed the entire army and King Kartavirya Sahasrarjuna, who took away the magical cow (Kamadhenu) forcibly, that belonged to His father Jamadagni. In revenge the King’s sons killed Jamadagni in Parshuram’s absence. Furious at their unrighteous act, He killed all sons of the King and also went on killing all corrupt Haihaya Kings and warriors on the earth 21 times.
He then conducted the Ashvamedha sacrifice, done only by sovereign Kings and gave the entire land He owned to priests who performed the sacrifice (Yadnya).

He is a Chiranjeevi (Immortal) who fought the advancing ocean back, thus saving the lands of Konkan , Goa and Malabar (Maharashtra -Goa – Karnataka – Kerala coastline). The coastal area of Kerala state along with the Konkan region, i.e., coastal Maharashtra and Karnataka, is known as ParshuramKshetra (area).

He has been a Guru to Bhishma, Dronacharya and later also to Karna. He taught Karna the extremely powerful Brahmastra (a celestial weapon). But He also cursed that the knowledge would be useless to Karna, predicting much in advance that Karna will join the unrighteous Duryodhana in the Kurukshetra war. Such was His love for Righteousness.

Also, the Sudarshan chakra (or Sudarshan Vidya) is said to be given by Parshuram to Lord Krushna. The purpose of the sixth Incarnation of Vishnu is considered by religious scholars to be to relieve the earth’s burden by exterminating the sinful, destructive and irreligious kings that pillaged its resources, and neglected their duties.

Parshuram is a martial Shraman ascetic. However, unlike all other Incarnations, Parshuram lives on earth even today. The Kalki Purana states Parshuram will be the martial guru of Sri Kalki, the 10th and final Incarnation of Lord Vishnu. It is He who instructs Kalki to perform a long penance unto Shiva to receive celestial weaponry.

He created a temple of worship right after He resurfaced Kerala from the sea. He placed statues of various Deities in 108 different places and introduced martial arts to protect the temple from the evil.

Guys that’s the reason why coastal lines of Karnataka, Goa Maharashtra and Kerala never gets any natural calamities….tsunami came few years back but Kerala Goa Maharashtra karnataka didn’t get effected nor till today any big cyclones ,old people says this is because its PARSHURAM BHOOMI WHERE HE THREW HIS AXE IN OCEAN..WHERE HE DID YAGNYAS…WHERE HE IS STILL RESIDING…HE IS STILL PROTECTING ..JAI PARSHURAM.