సనాతన ధర్మం అంటే…

సనాతన ధర్మం అంటే ఏమిటో ఒక్క మాటలో చెప్పగలిగే నిర్వచనం కాదు. సనాతన అంటే ఎప్పుడూ వుండేది అని అర్థం, ఇంచుమించు శాశ్వతానికి పర్యాయపదం.

ధర్మం అంటే సత్యాన్ని కాపాడుకుంటూ వుండే ఒక జీవనశైలి (ఇంచు మించు నాగరికత అని అనవచ్చు). మరి సత్యం అంటే ఏమిటి అని అడుగుతారేమో…

నారదుడు ఇంద్రుడి చెరనుండి ప్రహ్లాదుడి తల్లిని (ప్రహ్లాదుడు గర్భంలో వున్నప్పుడు) విడిపించి తనకు సత్యం అంటే ఏమిటో ఇలా చెప్తాడు.

సత్యస్య వచనం శ్రేయః సత్యాదపి హితం వదేత్

యావత్భూతానాం హితం ఏతత్ సత్యం మతం మమ.

నిజం మాట్లాడటం మంచిది, నిజం కన్నా హితం మాట్లడటం అలవాటు చేసుకోవాలి. యావత్ భూతానాం అంటే సకల చరాచర జగత్తుకు హితం చేసేది సత్యం అని నా అభిమతం అంటాడు.

ఇక్కడ ముఖ్యంగా మూడు పదాలున్నాయి ఒకటి సత్యం, మతం చివరగా ధర్మం. నారదుడంతటివాడు ఇది సత్యం నా అభిమతం అన్నాడు, మతిః ఇతి మతం అంటే ఒకరి ఆలొచనలనుంచి పుట్టేది మతి దాన్ని ఆచరిస్తే అది మతం. కానీ అందరి ఆలోచనలు అందరికీ హితం చేసేలా వుండవు కదా, ఆయా ప్రకారంగా మతాలూ వాటి బోధనలు ఏర్పడ్డాయి. నారదుడి ఆలోచన ప్రకారం రాక్షస రాజు భార్యని బిడ్డను కాపాడటం హితం (యావత్ భూతానాం ) కాబట్టి దాన్ని కాపాడటం ధర్మం.

ధర్మం అనే పదానికి పర్యాయ పదాలు లేవు. అసలు ధర్మం అనే పదం వేరే ఏ దేశ భాషలలోను లేదు. వారికి అర్థం అయినంత వరకు మతమూ ధర్మమూ ఒక్కటే, మన దురదృష్ట వశాత్తూ భావదాస్యంలో వున్న మనం మన గొప్పతనాన్ని మరిచి వారు చెప్పిన నిర్వచనాలు అవలంబించాలో లేదో తెలియని అయోమయ స్థితికి దిగజారిపోయాం. పాస్చాత్య నిర్వచనం ప్రకారం మతం అంటే ఒక గ్రంధం ఒక దేవుడు ఓకే ప్రవక్త ఉండాలి, మరి హైందవం ఆకోవలోకి రాదు కానీ దాన్ని బలవంతంగా హిందూ ధర్మాన్ని హిందూ మతం అని వ్యవహరించటం మొదలు పెట్టాం.

నిజానికి సప్త సింధు అంటే 7 నదుల మధ్య వున్నా భూభాగంలో వున్న ప్రజలు అవలంబించిన జీవనశైలి సింధు నాగరికత ఆ సింధు కాలక్రమేణా హిందూ రూపంతరం చెందింది. ఇది హిందూ ధర్మం అని అనకూడదు సనాతన ధర్మం అని అనాలి ఎందుకంటే, ఈ విధమైన భారతీయ జీవన శైలి ఎప్పుడు నుండి అవలంబించటం మొదలు పెట్టారో ఎవ్వరికీ తెలియదు ఎన్ని యుద్ధాలు దండయాత్రలు జరిగిన చెదిరిపోకుండా నిలబడింది అందుకే అది సనాతనం అయ్యింది. సనాతన ధర్మం కాకుండా ప్రపంచ పటంలో ~49 రకరకాల జీవన శైలులు (నాగరికతలు) వున్నాయి అని చరిత్ర (ఈజిప్టియన్లు , మెసపొటేమియన్లు , రోమన్లు , గ్రీకులు, మయాన్లు , కుషాణులు ఇంకా చాలా…) కానీ మతాంధకారంలో జరిగిన దండయాత్రల వలన ఆ జీవన శైలులన్నీ తుడిచిపెట్టుకుపోయి కేవలం క్రిస్టియన్, ఇస్లాం లాంటి మతాలుగా మారిపోయాయి. కానీ సనాతన ధర్మం మాత్రం ఎన్ని దండయాత్రలు చవిచూసినా చెక్కు చెదరలేదు అందుకే సనాతనం.
సనాతన ధర్మం గురించి ఇంకొక్క మాట గర్వంగా చెప్పుకోగలిగినది ఏమిటి అంటే

భగవత్గీత లో కృష్ణుడు జాతస్య హి మరణం ధృవం అంటే పుట్టిన వాడు మరణిస్తాడు, మరణించిన వాడు వేరే రూపంలో మళ్ళీ పుడతాడు అని చెబుతాడు. మరి ఆలోచనల ద్వారా వచ్చిన మతాలకి పుట్టుక వుంది కాబట్టి వాటికి ఒక జీవన కాలం ఉంటుంది అది చరిత్ర ద్వారా మనకు తెలుసు కూడా, సనాతన ధర్మం పుట్టుక లేనిది అంటే దానికి జీవన కాల పరిమాణం కూడా ఉండదు అది ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది.

అదీ నాకు తెలిసిన నాకు అర్థం అయ్యిన సనాతన ధర్మం కథ.

इदम् ब्रह्म्यम् इदम् क्षात्रम् 

अग्रत: चतुरो वेदा: पृष्‍ठत: सशरं धनु: ।

इदं ब्राह्मं इदं क्षात्रं शापादपि शरादपि ।।

Meaning: Parshuram who is well-versed with the four Vedas and sports the bow and arrow upon His back (that is the one who has the radiance of both the Brahman and the Kshatriya) will destroy evildoers either with a curse or with an arrow.

When fighting, mere use of weapons is insufficient for a seeker. He should have the potential to curse in conjunction with the former. Shri Parshuram single-handedly eliminated the warriors from the earth, circumambulating it twenty-one times. What exactly does this mean? He destroyed the evil Kshatriyas. If He were to destroy all the Kshatriyas on the earth thoroughly even once then not a single Kshatriya would have survived for the second round! However He slew only the evil Kshatriyas. Let us all attempt to destroy the evildoers atleast once.

Shri Parshuram

Bhagwan Parshuram, the sixth Incarnation of Vishnu, belongs to the Tretayug, and is the son of Jamadagni and Renuka. Parshu means axe, hence His name literally means Ram-with-the-axe. He received an axe after undertaking a terrible penance to please Lord Shiva, from whom He learned the methods of warfare and other skills. Even though He was born as a Brahmin, He had Kshatriya (warrior) traits in terms of aggression, warfare and valour. Hence He is said to be a ‘Brahma-Kshatriya’ and one who possesses Brahmatej and Kshatratej.
He killed the entire army and King Kartavirya Sahasrarjuna, who took away the magical cow (Kamadhenu) forcibly, that belonged to His father Jamadagni. In revenge the King’s sons killed Jamadagni in Parshuram’s absence. Furious at their unrighteous act, He killed all sons of the King and also went on killing all corrupt Haihaya Kings and warriors on the earth 21 times.
He then conducted the Ashvamedha sacrifice, done only by sovereign Kings and gave the entire land He owned to priests who performed the sacrifice (Yadnya).

He is a Chiranjeevi (Immortal) who fought the advancing ocean back, thus saving the lands of Konkan , Goa and Malabar (Maharashtra -Goa – Karnataka – Kerala coastline). The coastal area of Kerala state along with the Konkan region, i.e., coastal Maharashtra and Karnataka, is known as ParshuramKshetra (area).

He has been a Guru to Bhishma, Dronacharya and later also to Karna. He taught Karna the extremely powerful Brahmastra (a celestial weapon). But He also cursed that the knowledge would be useless to Karna, predicting much in advance that Karna will join the unrighteous Duryodhana in the Kurukshetra war. Such was His love for Righteousness.

Also, the Sudarshan chakra (or Sudarshan Vidya) is said to be given by Parshuram to Lord Krushna. The purpose of the sixth Incarnation of Vishnu is considered by religious scholars to be to relieve the earth’s burden by exterminating the sinful, destructive and irreligious kings that pillaged its resources, and neglected their duties.

Parshuram is a martial Shraman ascetic. However, unlike all other Incarnations, Parshuram lives on earth even today. The Kalki Purana states Parshuram will be the martial guru of Sri Kalki, the 10th and final Incarnation of Lord Vishnu. It is He who instructs Kalki to perform a long penance unto Shiva to receive celestial weaponry.

He created a temple of worship right after He resurfaced Kerala from the sea. He placed statues of various Deities in 108 different places and introduced martial arts to protect the temple from the evil.

Guys that’s the reason why coastal lines of Karnataka, Goa Maharashtra and Kerala never gets any natural calamities….tsunami came few years back but Kerala Goa Maharashtra karnataka didn’t get effected nor till today any big cyclones ,old people says this is because its PARSHURAM BHOOMI WHERE HE THREW HIS AXE IN OCEAN..WHERE HE DID YAGNYAS…WHERE HE IS STILL RESIDING…HE IS STILL PROTECTING ..JAI PARSHURAM.

సకల వేద సారం: Executive summary of Vedas

श्लोकार्थेन प्रवक्ष्यमि यदुक्तम् ग्रन्थ कोटिभिः
परोपकराय पुण्याय पापाय परपीडनम्

శ్లోకార్థేన ప్రవక్ష్యామి యదుక్తం గ్రంథ కోటిభిః
పరోపకారాయ పుణ్యాయ పాపాయ పరపీడనం

After having written Veda vedanga, astadasa (18) puranaas, Upanishads etc… by great sage Veda vyasa, some one asked him you have written so many books prose and poetry etc please explain them to me concisely in an a single sloka. Then sage Veda vyasa replied with this verse which means

“I will explain you all of the litterateur written by me (यदुक्तम् ग्रन्थ कोटिभिः) in half of the verse (श्लोकार्थेन प्रवक्ष्यामि) doing good to others is puNya and making others suffer is papa”.
Whole world accepted that ours is the oldest civilization survived on. That makes our literature as the oldest and this fact is also accepted by the world. As per this verse living in peace and harmony is there in our blood of this great civilization.
Unfortunately people (civilizations or religions) who tried to invade the whole world by killing innocent people for not accepting their religion or civilization are now teaching us about peace with symbol of dove in their hands.

వేద వేదాంగాలను అష్టాదశ పురాణాలను ఉపనిషత్తులను రచించిన వ్యాస మహర్షిని ఒకరు ఇలా అడిగారట “మహర్షీ మీరు రచించిన అంత గ్రంథ సారాన్ని ఒక శ్లోకం లో మాకు వివరించండి” అని. దానికి వేదవ్యాసులవారు సమాధానంగా ఈ శ్లోకం చెప్పినట్లు కథ.

యదుక్తం గ్రంథ కోటిభిః అంటే నాచే చెప్పబడిన గ్రంథ సారాన్ని శ్లోకార్థేన ప్రవక్ష్యామి అంటే శ్లోకం లో అర్ధ పాదంలో చెపుతాను. ఏమిటా అర్ధ పాదం
పరోపకారాయ పుణ్యాయ పాపాయ పర పీడనం” అంటే పరులకు ఉపకారం చేస్తే పుణ్యం, పరులను పీడిస్తే బాధ పెడితే పాపము.
యావత్ ప్రపంచం మొత్తం ఏకకంఠం తో ఒప్పుకునే విషయం మన భారతీయ నాగరికత లేదా హిందు ధర్మం సనాతనం, అతి పురాతనమైనది అని. మన సాహిత్యం కూడా అతి పురాతనమైనది. ఇతరులను బాధ పెట్టకుండా, శాంతియుతంగా సహజీవనం చేయటం అనేది మన సంస్కృతి రక్తంలో ఉన్నది.
చిత్రంగా మరియు దుర్భాగ్య వసాత్తు ఏ ఏ మతాల, నాగరికతలవారు యావత్ ప్రపంచం మీద దండయాత్రలు కొనసాగించారో వారే నేడు శాంతి కాముకులమంటూ పావురాలను చేత బట్టి మనకే శాంతి పాఠాలు నేర్పతున్నారు

Virata parva & Rains-విరాటపర్వం-వానల రాక

మనకు సాధారణంగా వర్షాలు రాకపోతే, కరువు సంభవిస్తే విరాటపర్వం చదవమని చెబుతారు. అది నిజమేనా? నిజంగా మంత్రాలకు చింతకాయలు రాలుతాయా? అసలు విరాటపర్వంలో వర్షాలు కురిపించటానికి ఏముంది?

అజ్ఞాతవాసంలో (విరాటుని కొలువులో) వున్న పాండవులను పసిగట్టి వారిని తిరిగి వనవాసానికి పంపాలనే కుట్రతో దుర్యోధనుడు పాండవులని వెతకసాగాడు. ఎంతకీ దొరకకపోయే సరికి భీష్ముని చేరి తాతా నీకు వాళ్ళెక్కడున్నారో తెలిసినా చెప్పటంలేదు అని అపనింద వేసాడు. అప్పుడు, భీష్ముడు వారున్న చోటు నాకు తెలియదు, కానీ వారున్న చోటుని గుర్తించటానికి కొన్ని లక్షణాలు చెబుతాను విను అని ఇలా చెప్పాడు. ఆ సన్నివేసాన్ని ఆంధ్రమహాభారతంలో తిక్కన సోమయాజులు రాసారు. వ్యాస భారతంలో అయితే ఈ సన్నివేసానికి ఏకంగా ఒక సర్గే వుంది.

బ్రాహ్మణభక్తియుఁ, బరహిత శక్తియు నిర్మల మతియును, నీతి రతియు,
సత్యభాషణమును, సాధుపోషణమును జిరవితరణమును, సేవ్యగుణము,
సన్మార్గరక్షయు, నున్మత్తశిక్షయు నంచితోదయముఁ, గృపాతిశయము,
బంధు సంప్రీతియు, భవ్య విభూతియు శాస్త్రోపగమము, నస్ఖలితదమము

సజ్జన స్తవనీయ సౌజన్యములును ధర్మసంచిత బహు ధన ధాన్యములును
గలుగు నక్షీణ పుణ్యదోహలుఁడు ధర్మ సూనుఁ డున్న దేశంబున మానవులకు.

1. బ్రాహ్మణభక్తియు = బ్రాహ్మణుల పైన భక్తి (ఇక్కడ బ్రాహ్మణులు అంటే ఒక జాతినుద్దేశించినది కాదు. వేదం చదువుకున్నవారు అని)
2. పర హిత శక్తి = పర హితంకోసం ఉపయోగించే శక్తి
3. నిర్మల మతి = స్వచ్ఛమైన బుద్ధి
4. నీతిరతి= నీతిమీద ఆసక్తి
5. సత్యభాషణము = నిజం మాట్లాడటం
6. సాధుపోషణము= సాధువులను అంటే మంచివారిని ఆదరించటం
7. చిరవితరణము= చిరకాలం నిలిచే దానం చేయటం
8. సేవ్యగుణమూ= సేవించదగిన గుణమూ
9. సన్మార్గ రక్షయూ= మంచి నడవడికను కాపాడటమూ
10. ఉన్మత్త శిక్షయూ= దుర్మార్గులను శిక్షించటమూ
11. అంచితోదయము= న్యాయమైన అభ్యుదయమూ
12. కృపాతిశయమూ= అతిశయమైన అంటే చెప్పలేనంత కృప
13. బంధుసంప్రీతియు= బంధువులు మీద ప్రీతి
14. భవ్యవిభూతి= శుభకరమైన ఐశ్వర్యమూ
15. శాస్త్రోపగమమూ= శాస్త్ర ప్రకారము నడవడిక
16. అస్ఖలిత దమమూ= జారిపోని ఇంద్రియ నిగ్రహమూ
17. సజ్జన స్తవనీయ సౌజన్యములును= మంచివారిచేత కీర్తింపబడే మంచితనమూ
18. ధర్మసంచిత బహు ధన ధాన్యములును= ధర్మబద్ధంగా సంపాదించిడిన పెక్కు ధనధాన్యములు

అక్షీణ పుణ్యదోహలుఁడు ధర్మ సూనుఁ డున్న దేశంబున = అక్షయమైన పుణ్యాన్ని సంపాదిచాలనే ఉత్సాహం కలిగిన ధర్మరాజు వున్న దేశంలో మానవులందరకీ

ఈ గుణాలు అబ్బుతాయి అని ధర్మరాజుని పొగుడుతూ, రాజ్యంలో ప్రజలంతా ఇన్ని మంచిగుణాలతో మెలిగితే ఆ రాజ్యం కరువు కాటకాలు లేకుండా సుసంపన్నంగా వుంటుంది. కనుక నువ్వు సుసంపన్నంగా వున్న రాజ్యాలను వెతుకు అని భీష్ముడు చెబుతాడు.

ఇక్కడ మనం గమనించాల్సినది విరాటపర్వంలో ధర్మరాజు గుణగణాలను మనం కూడా అవలింబిస్తున్నామా లేదా అని, ఆ మహానుభావుని జీవితాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకుని మనం అనుసరిస్తే మన దేశం కూడా సుసంపన్నంగా వుంటుంది కానీ వేదిక మీద ఒకాయన విరాటపర్వం చదివినంతమాత్రాన, పది లేదా వంద మంది విన్నంత మాత్రాన వర్షాలు పడి కరువు తప్పిపోదు. దురదృష్టం ఏమిటంటే ప్రస్తుతం మనం అందరం కర్మ చేయడానికి ఇచ్చే ప్రాధాన్యత ఆ కర్మ ఎందుకు చేస్తున్నామో అర్ధం చేసుకోవటానికి ప్రయత్నం చేయటంలేదు.

As per our mythology, there is a general belief that if any place is suffering from drought, then read Virata Parva of Mahabharata in that place as a ritual. Is it true? just by reading few verses from a text will give us rains? what is there in Virata Parva which is so powerful enables the rains to come?

Duryodhan wants to identify where Pandavas are hiding during their ajnatavasa, with a bad intention of sending them back to vanavasa (exile). After many unsuccessful attempts, he approached his grandfather Bhishma, and asked, do you know where are they hiding? Are you not telling me the information of their whereabouts? Then Bhishma replied saying I don’t know where they are hiding. But I can tell you a clue where you can find them. In telugu mahabharata tikkana somayaji has writtnen in a small peom about this situation. In vyasa mahabharata there is complete chapter to explain about this situation.

brahmNa bhktiyu parahita Saktiyu nirmala matiyunu neeti ratiyu
satya saMbhaShNaamU saadhUpoShNamu chiravitaraNamu, sEvya guNamu
sanmaarga rakShayu, unmatta SikShyu saMchitOdayamu, kRupatiSayamu
baMdhU saMpreetiyu, bhavya vibhUtiyu, SastrOpgamamU asKalitadamamu

sajjanastavanIya saujanyamulunu dharma saMchita bahu dhanadhaanyamulunu
kalugu nakShINa puNyadOhaluDu dharma sUnuDunna dESamuna maanavulaku

1. brahmNa bhktiyu= Giving respect to bhrahmanas (knowledgable people)
2 prahita Saktiyu= spending our energy for the welfare of others
3. nirmala matiyunu= clean and good thinking mind
4. neeti ratiyu=showing interest to moral values
5. satya saMbhaShNamU =speaking only truth
6. saadhUpoShNamu= taking care of sages
7. chiravitaraNamu=donating which is useful for a longer life,
8. sEvya guNamu= quality of doing helping others
9. sanmaarga rakShayu= protecting the people who are righteous,
10. unmatta SikShyu= punishing the bad,
11. saMchitOdayamu= progress made for the welfare of the people,
12. kRupatiSayamu= plenty of kRupa
13. baMdhU saMpreetiyu= maintaining good relations with relatives and friends
14. bhavya vibhUtiyu= wealth which is gathered on the basis of righteous,
15. SastrOpgamamU= A life style told as per the the Sastras
16. asKalitadamamu= full control over sensual pleasures
17. sajjanastavanIya saujanyamulunu = good qualities that are being appreciated by sages
18. dharma saMchita bahu dhanadhaanyamulunu= Wealth gathered by means of dharma

kalugu nakShINa puNyadOhaluDu dharma sUnuDunna dESamuna maanavulaku= will happen in a state where dharmaraja is residing.

So Bhishma has praised dharmaraja, where ever he stays that entire kingdom will never suffer any drought.

Here one important thing to observe is a state not suffering from any drought is due to the life people lead with dharmaraja. So in order to have rains just by reading few verses will not help in getting rains, it is the life style that matters to have a peaceful life. unfortunately we simply get trapped in a ritualistic society than understanding the essence of the karma to be performed.

Teacher-Student relationship గురుశిష్య బంధం

Recently i watched a scene from swami vivekananda movie. Though i watched this movie many times, I felt this scene very heart touching. It really depicted the relationship between guru and sishya, the relationship between Ramakrishna paramahamsa and Swami Vivekananda. The experience of watching this scene visually can’t be explained in words. On top of that when ever watch this scene, some how i felt like i am listening to veda mantras in the back ground, and this sloka is coming into my mind again and again.

ॐ सहनाववतु सहनौभुनक्तु
सहवीर्यंकरवावहै
तेजस्विनावधीतमस्तु मा विद्विषावहै
ॐ शांति शांति शांतिः

this is a shanti matra from kenopanishad, many people recite this mantra before taking food and think that this is bhojan mantra. This mantra is clear depiction of the relation between the guru and sishya. Both guru and sishya are praying the god almighty.

सहना ववतु may the god bless us when we (both guru & sishya) live together,
सहनौ भुनक्तु may the god give us food so that we (both guru & sishya) eat together (probably this is the reason this mantra is used as bhojana matra)
सह वीर्यम् करवावहै,may the god help us so that we together use our (both guru & sishya) cumulative energy to complete the task.
तेजस्विनावधीतम्स्तु in the process of learning let our (both guru & sishya) cherisma improve.
मा विद्विषावहै don’t let the any of the differences to enter in between us (both guru & sishya).

Peace peace peace.

In the grammar of any language there are two degrees of speech one singular and plural. But the beauty of Sanskrit is it has dual.
This entire sloka is written in that dual form of speech. One may wonder if there are 100 students and one teacher how can this be a dual form of speech instead of plurality. It should be duality it the relationship between the teacher and individual student. So one teacher will have 100 individual dual relationship we call it as one-to-one relationship but not one-to-many.

At the end we have peace recited three times. In the life anyone may encounter three different types of difficulties or obstacles they are,
aadi daivika: God sent such as natural calamity. (Things that we or no one has a control over them)
aadi bhoutika: Physical like a fire accident (Things that are affecting us due to some others actions or mistakes, this also we don’t have much control)
and aadi aatmika: personal things like lack of faith, insincerity, lethargy etc… (Things we can control and correct by continuous practice and prayers)

Invoke peace three time to reduce the influence of such obstacles.

ఈ మద్య స్వామీ వివేకానంద చలనచిత్రంలో ఒక సన్నివేసం చూసాను. నేను ఆ సినిమా చాలా సార్లు చూసినా, ఈ సన్నివేసంలో శ్రీరామకృష్ణ పరమహంస, వివేకానందల మద్య గల గురుశిష్యల సంబంధం హత్తుకునేలా చూపించారు. ఆ సన్నివేసం చూసినప్పుడల్లా నన్ను నేను మరిచిపోయాను. పైగా నాకు వెనకాల వేదమంత్రాలు వినిపించినట్లు అనిపించింది. ముఖ్యంగా ఈ క్రింద శ్లోకం…

ఓం సహనా వవతు సహనౌ భునక్తు
సహవీర్యం కరవావహై
తేజస్వినావధీతమస్తు మావిద్విషావహై
ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః

ఇది కేనోపనిషత్తులోని శాంతి మంత్రం. గురు శిష్యుల మద్య సంబందం ఎలావుండాలో చెప్పిన మంత్రం. చాలామంది దీన్ని శాంతి మంత్రంగా చదివి విని వుంటారు, ఇంకొందరు దీనిని భోజన మంత్రంగా కూడా విని వుంటారు. నిజానికి చెప్పాలంటే భోజనానికి ఈ మంత్రానికి సంబంధంలేదు. గురు శిష్యలు పరమేశ్వరుని పూజించేమంత్రం ఇది.

సహనా వవతు: మన ఇద్దరినీ పరమేశ్వరుడు రక్షించు గాక.
సహనౌ భునక్తు: మనిద్దరినీ ఆ పరమేశ్వరుడు కలసి భుజించటానికి సరిపడు ఆహారం ఇచ్చు గాక. (ఇక్కడ భోజనం గురించి వచ్చింది కాబట్టి దీన్ని భోజన మంత్రంగా వాడి వుండవచ్చు)
సహవీర్యం కరవావహై: మన మిరువురము శక్తివంతులమై శ్రమించెదము గాక.
తేజస్వినావధీతమస్తు: మన అధ్యయనము తేజోవంతము అగు గాక.
మావిద్విషావహై: మనం ఇద్దరమూ ఎప్పుడు ద్వేషము లేకుండ మెలుగుదుము గాక.

ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః

ప్రతీ భాషలోనూ ఏక వచనం, బహు వచనం అని రెండు వుంటాయి. సంస్కృతంలో గొప్పతనం ఇక్కడ ద్వి వచనం వుంటుంది. ఈ మంత్రం మొత్తం ద్వి వచనంలో రాయబడింది. ద్వివచనానికి అంత ప్రాధాన్యత ఎందుకు అనుకుంటారేమో.
ఇప్పుడు ఒక ఉపాధ్యాయుడు, 100 మంది విద్యార్ధులు ఉంటే బహు వచనంకదా వాడాలిసినది, ద్వివచనం ఎందుకు అని అనుమానమూ రావచ్చు. గురు శిష్యుల మద్య సంబంధం ఏక-అనేక గా వుండకూడదు. ఏక-ఏక గా వుండాలి అందుకే ద్వి వచనానికి అంత ప్రాధాన్యత. అదే మన సంస్కృతి గొప్పతనం.

చివరగా ప్రతీ శాంతి మంత్రానికి మూడు సార్లు శాంతి అని చదువుతాము. సాధారణంగా జీవితంలో ఎదుర్కునే సమస్యలను మూడురకాలుగా చెబుతారు.

ఆది దైవిక: దైవం వలన సంభవించేవి (ప్రళయం, తుఫాను, భూకంపం ఇలా). వీటిని మన ఆధీనంలో తీసుకోలేము, వాటిని పరిగణించి మన జీవితం పాడు చేసుకోలేము.
ఆది భౌతిక: చిన్న చిన్న ప్రమాదాల వంటివి పక్కవారి (తెలసి తెలియని) తప్పిదాల వలన మనకు ఎదురయ్యే ఇబ్బందులు. వీటని కాస్త జాగ్రత్తతో వుండటం వలన అధిగమించవచ్చు.
ఆది ఆత్మిక: ఇవి పూర్తగా మన అజాగ్రత్త, మన సోమరితనం, మన దుర్గుణాల వలన వచ్చేవి, వీటిని మన ప్రయత్నంతోనే దూరంచేసుకోవాలి.
మూడుసార్లు శాంతి చెబుతూ ఇటువంటి సమస్యల ప్రభావంనుంచి శాంతి పొందాలనే ప్రార్ధన.

 

ఆనతి నీయ్యరా…

ఆనతి నీయరా హరా సన్నుతి సేయగా సమ్మతి నీయరా దొరా సన్నిది చేరగా

ఆనతి నీయరా హరా సన్నుతి సేయగా సమ్మతి నీయరా దొరా సన్నిది చేరగా

ఆనతి నీయరా హరా  

తన మీద దయ చూపని గురువుగారి ని శివుని తో పోల్చి గురువుని స్తుతించటానికి, (పూజించటానికి) గురువు సన్నిధి చేరటానికి సమ్మతి (అనుమతి) కోరటం ఈ పాట లోని ప్రత్యేకత. 

నీ ఆన లేనిదే రచింప జాలున వేదాల వాణితో విరించి విశ్వ నాటకం

నీ సైగ కానిదే జగాన సాగున ఆయోగమాయతో మురారి దివ్యపాలనం

వసుమతిలో ప్రతి క్షణం పశుపతి నీ అధీనమై

వసుమతిలో ప్రతి క్షణం పశుపతి నీ అధీనమై

 కదులును గా సదా సదాశివ ఆనతి నీయరా హరా 

ని నీ స ని ప నీ ప మ గ స గ ఆనతి నీయరా

అచలనాధ అర్చింతును రా ఆనతి నీయరా

 పమ పని పమ పని పమ పని గమ పని

సని సగ సని సగ సని సగ పని సగ

గమగసా నిపమ గమగస మగసని ఆనతి నీయరా  

జంగమ దేవర సేవలు గొనరా

మంగళ దాయక దీవెనలిడరా

సాష్ఠాంగమున దండము చేతు ర ఆనతి నీయరా 

ఇక్కడ పరమ శివుని (తన గురువు)  గొప్పతనాన్ని చెప్పటానికి ప్రయత్నం చేయతం జరిగింది. శివుడాజ్ఞ లేనిదే చీమైనా కుట్టదు అంటారు. ఆ విషయాన్నే మరింత గొప్పగా వివరించతం జరిగింది. నీ (శివుడు) ఆజ్ఞ లేకుండా విరించి అంటే బ్రహ్మ దేవుడు కూడా వేదాల రూపంలో విశ్వనాటకాన్ని రచించ గల్గేవాడేకాదు, శివుని అనుమతి లేనిదే మురారి అంటే మురాసురుని చంపినవాడు (కృష్ణుడు) అంటే శ్రీమహావిష్ణువు ముల్లోకాలని ఏలేవాడే కాదు. శివుడికి వున్న పేర్లలో అచలనాధుడు అనేది కూడా ఒక పేరు. జంగముడు అంటే బసవన్నని (నందిని) పూజించేవాడు, జంగమ దేవర అంటే శివుడు,   ఎల్లప్పుడూ పశుపతిని అధిష్ఠించి కదిలే ఓ సదాశివా, ఓ పరమశివా నా సేవలు అందుకుని మంగళదాయకమైన దీవెనలు ఇయ్యి,  నాకు నీదరి చేరటానికి, నిన్ను స్తుతించటానికీ అనుమతి ప్రసాదించు అని శిష్యుడు కోరుతున్నాడు. 

సానిప గమపనిపమ, గమగ పప పప మపని పప పప

గగమ గస సస నిసగ సస సస సగ గస గప పమ పస నిస గసని సగ సగ

 సని సగ సగ పగ గగ గగ సని సగ గ గసగ గ

 పద గస గ మ స ని పమగ గ ఆనతి నీయరా 

 శంకరా శంకించకురా వంక జాబిలిని తలను ముడుచుకొని

విషపు నాగులను చంకనెత్తుకొని నిలకడ నెరుగని గంగనేలి

ఏ వంకలేని  నా వంకనొక్కకడగంటి చూపు పడనీయవేమి

ఈ తరుణిగ  సేవించుకొందురా ఆనతి నీయరా 

పరమ శివుని (గురువుగారి) మెప్పు పొందటానికి చాలా మార్గాలుంటాయి, అందులో ఒకటి పక్కవాడిలో లొపాన్ని చూపించి వాడికన్నా నేను మంచివాడినే అనిపించుకోవటం, దీన్నే చాలామంది reverse engineering అంటారు.  ఇక్కడ కూడా అలాటిదే, ఓ శంకరా నన్ను బ్రోవటానికి శంకించవలసిన అవసరం లేదు, వంక జాబిల్లిని తలన ముడుచుకున్నావు, విషపునాగులను మెడను చుట్టుకున్నావు, నిలకడ అంటూ ఎరుగని గంగని నెత్తి కెక్కించుకున్నావు, ఇన్ని వంకలున్న వీరందరినీ అక్కున చేర్చుకున్నావు మరి ఏ వంక లేని నా వైపు నీ ఓరకంట కూడా చూడవేమి? అలా చూసినా చాలు ఆ తరుణం కోసం నిన్ను సేవించటానికై ఎదురు చూస్తున్నాను.  

 పప పమప నినిపమగస గగ

పప పమప నినిపమగస గగ

గమపని గ మపనిస మ పనిసగ ని స ప ని మ పా గా మా స

 పప పమప నినిపమగస గగ

 గమపని గా మపనిస మా

పనిసగ ని స ప ని మ ప గ మ స గా మ

పప పమప నినిపమగస గగా

గమపని గమపని స మపనిసగని

గమపని గమపని స మపనిసగని

స పని మ ప గ మ స గ మ

పప పమప నినిపమగస గ గా

గామపని గమాపాని స మపానిసగని

స పని మ ప గ మ స గ మ

పప పమప నినిపమగస గ గా గా

గగ మమ పప నిగ తక తకిట తకదిమి

మమ పప నినిసమ తక తకిట తకదిమి

పపనినిసస గని తక తకిట తకదిమిసపని

మప గమ సగమ

 పప పమప నినిపమగస గ గా 

రక్ష ధర శిక్షా దీక్ష ధ్రక్ష

విరూపాక్ష నీ కృపావీక్షణాపేక్షిత ప్రతీక్షణుపేక్ష చేయక

పరీక్ష చేయక రక్ష రక్ష అను ప్రార్ధన వినరా

ఆనతి నీయరా హరాసన్నుతి సేయగ సమ్మతి నీయరా

దొరా సన్నిధి చేరగాఆనతి నీయరా హరా 

ఓ విరూపాక్షా నీ కృపావీక్షణ కోసం ఆశ తో ఎదురు చూస్తున్నాను, ఇంక ఆలస్యము చేయక నన్ను ఇంక పరీక్ష చేయక నా మొర విని నిన్ను స్తుతించటానికి, నిన్ను స్తుతించటానికి అనుమతినివ్వు. ఈ పాటను విన్నప్పుడు నాకు గజేంద్రమోక్షము గుర్తుకు వస్తుంది. ఎందుకంటే అక్కడ కూడా గజేంద్రుడు మొదట మద గర్వంతో శ్రీమహావిష్ణువుని వేడగా విష్ణుమూర్తి కదలలేదు కానీ లావొక్కింతయు లేదు అన్నీ నువ్వే అని వేడితే విష్ణుమూర్తి దిగి వచ్చాడు. ఇక్కడ శిష్యుడు కూడా అదే మాదిరిగా ముందు పక్కవాళ్ళ లోపాలని చూపి వేడటం ఆ తరువాత రక్ష రక్ష అని ప్రార్థించటం జరిగింది.

ఎప్పుడూ వొప్పుకోవద్దురా వోటమీ

ఎప్పుడూ వొప్పుకోవద్దురా వోటమీ ఎన్నడూ వొదులుకోవద్దురా వోరిమీ
విశ్రమించవద్దు ఏ క్షణం విస్మరించవద్దు నిర్ణయం |ఎప్పుడూ|

నింగి ఎంత గొప్పదైన రివ్వుమన్న గువ్వపిల్ల రెక్క ముందు చిన్నదేనురా
సంద్రమెంత పెద్దదైన ఈదుతున్న చేపపిల్ల మొప్ప ముందు తక్కువేనురా

ఈ పాట లో ఓటమిని ఒప్పుకోవద్దు అని తెలియజేయటానికి ఒక చిన్న చేప పిల్ల ముందున్న పెద్ద సముద్రము, గువ్వపిల్ల ముందున్న పెద్ద నింగిని ఉదాహరణగా తీసుకున్నారు (సిరివిన్నెల), గువ్వపిల్ల కానీ చేపపిల్ల కానీ ఓటమిని ఒప్పుకుంటే అవి బ్రతకలేవు, అవి ఓటమిని ఒప్పుకోలేదు కనుకనే వాటికి పెద్ద సముద్రము, నింగి చిన్నవిగా కనిపిస్తున్నాయి.
పశ్చిమాన పొంచి వుండి రవిని మింగు అసుర సంధ్య ఒక్కనాడు నెగ్గలేదురా
గుటక పడని అగ్గివుండ సాగరాలనీదుకుంటు తూరుపింట తేలుతుందిరా

నిశా విలాసమెంతసేపురా ఉషోదయాన్ని ఎవ్వడాపురా

రగులుతున్న గుండె కూడ సూర్య గొళమంటిదేనురా|ఎప్పుడూ|

సంధ్యని అసుర సంధ్య అని కూడా అంటారు ఎందుకంటే అది పశ్చిమాన వుండి వెలుతురుని (సూర్యుడిని) మింగేస్తుంది కనుక, అటువంటి అసుర సంధ్య కూడా రవి (సూర్యుడు) నిరంతర ప్రయత్నం వలన ఒక్కసారి కూడా నెగ్గలేకపోయింది. అసుర సంధ్య గొంతులోనున్న అగ్గివుండ (సూర్యుడు) సాగరాలని కిందనుంచి ఈదుకుంటూ తిరిగి తూర్పున తేలుతుంది (ఉదయిస్తుంది). నిశ అంటే చీకటి ఇక్కడ నిశ అంటే కష్టము. చీకటి, కష్టము జీవితములో ఎంతోకాలం వుండవు, ఉషోదయము అంటే కవి దృష్టిలో సుభప్రదము (మంచి రోజులు)… ఉషోదయాన్ని ఎవ్వరూ ఆపలేరు. ఇక్కడ రగులుతున్న గుండెని సూర్యునితొ పోల్చి చెప్పి దానికి కూడా ఓటమి వుండదు అని చెప్పటం… నాకు చాల బాగా నచ్చింది. ఇక్కడ నాకు నచ్చిన మరొక విషయం ఎమిటంటే కవి సంధ్యా సమయాన్ని పరమ పవిత్రంగా వేరొక పాటలో  పోల్చారు.


నొప్పిలేని నిముషమేది జననమైన మరణమైన జీవితాన అడుగు అడుగునా

నీరశించి నిలుచునుంటె నిముషమైన నీది కాదు బ్రతుకు అంటె నిత్య ఘర్షణా

దేహముంది ప్రాణముంది నెత్తురుంది సత్తువుంది ఇంతకన్న సైన్యముండునా

ఆశ నీకు అస్త్రమౌను శ్వాశ నీకు శస్త్రమౌను ఆశయమ్ము సారధౌనురా

ఆయువంటు వున్న వరకు చావు కూడ నెగ్గలేక శవముపైనె గెలుపు చాటురా

నిరంతరం ప్రయత్నమున్నదా నిరాశకే నిరాశ పుట్టదా |ఎప్పుడూ|

జననం నుంచి మరణం వరకూ జీవితంలో అడుగూడుగునా నొప్పిలేని నిముషాలు అంటూ లేవు, బ్రతుకు అంటేనే నిత్యం ఘర్షణలతో నిండి వుంది. అలా అని నీరశించి కూర్చుంటే జీవితాన్ని ఆస్వాదించేదెప్పుడు? ఈ బాధలనుంచి బయటకి రావటానికి వేరే ఎవరి సహాయము కోరనవసరము కూడా లేదు. దేహం, ప్రాణం, నెత్తురు మరియు సత్తువ వీటికి మించిన సైన్యం ఎక్కడా వుండదు. ఆయువు వున్నవరకూ చావు కూడా నెగ్గలేక ఊపిరి లేని (ప్రయత్నం చెయ్యని) శవం పైన తన ఆధిక్యాని చూపించగల్గుతుంది. నిరంతర ప్రయత్నము వలన నిరాశకి కూడా నిరాశ కలుగుతుంది.అందుకే ఎప్పుడూ ఓటమిని ఒప్పుకోవద్దు.

ఈ పాట ఏ cinema లోదో నాకు తెలియదు మీకు ఎవరికైనా తెలిస్తే దయచేసి నాకు చెప్పండి. కానీ ఇది సిరివెన్నెల రాసినది అని తెలుసు, if you can get the original song please send me…