విధి:Destiny

स्वयं महेशः श्वशुरो नगेशः सखा धनेशः तनयो गणेशः
तथापि भिक्षाटनमेव शंभोः बलीयसि केवलमीश्वरेच्छा

స్వయం మహేశః, శ్వశురో నగేశః, సఖా ధనేశః, తనయో గణేశః
తథాపి భిక్షాటనమేవ శంభోర్బలీయసీ కేవలమీశ్వరేచ్ఛా

He himself lord of devatas (Mahadev), his father-in-law is wealthiest mountain of all himavan, his friend and follower is lord of wealth (kubera). His son is the commander in chief of all pramadha ganas (Ganesh). Inspite of all these Shiva went for begging, it is purely because the destiny is more powerful.

In the journey of life, many of us might face very difficult situation, which we couldn’t have imagined or predicted. Such situations we end up in calling as fate or destiny. In this subhashita Shiva didn’t bother that any of his wealthiest relatives are not helping him, neither he did seek their help. Rather lord Shiva showed that even the Trinity is not an exception before destiny by living though the difficulty. Lord Shiva spent like his life like normal begger and then when the time favoured him proved that he is Mahadev.

So in the same way if we also keep our ego aside and accept that destiny is powerful, it will give us enough strength to pass through the difficulty and become winner towards the end.

తాను మహేశ్వరుడు, తన మామగారు పర్వతేశ్వరుడు, (హిమవంతుడు) తన స్నేహితుడు ధనాధి పతియైన కుబేరుడు, తన కుమారుడు గణనాథుడు – అయినా, శివుడు భిక్షాటనం చేస్తున్నాడంటే కేవలం ఈశ్వర సంకల్పం బలవత్తరం అని అర్థం.

మనకు ఎదురయ్యే కష్టసుఖాలు మనకి ఎప్పుడూ అర్థం కావు, ఊహించలేము. మన ఆలోచనా శక్తి కి అందని ఆ స్థితికి కారణం కేవలం దైవం అని సరిపెట్టుకోవలసి వస్తుంది. అటువంటి కష్టసాధ్యమైన సమయంలో మనకి దగ్గర వారు మనకు సహాయం చేయటం లేదు అని నిరాశ చెందకూడదు. ఈ శ్లోకంలో పరమశివుడు తన కష్టాన్ని తీర్చుకోవటానికి తన స్వ శక్తిని కానీ, తన పరివారగణం అంటే, హిమవంతుడు, కుబేరుడు, గణేశుల సహాయం అర్ధించటం చేయలేదు. దైవ సంకల్పానికి త్రిమూర్తులు కూడా అతీతులు కాదు అని పరమశివుడు స్వయంగా జీవించి చూపించాడు, తన కష్టాన్ని సాధారణ భిక్షకుడిగా అనుభవించి తిరిగి పరమేశ్వరుడిగా ఎదిగాడు, అదే ఈశ్వరేచ్ఛ అంటే.

అందుచేత మన అహంకారాన్ని వదలి దైవ సంకల్పం ముందు మన అల్పజ్ఞత గుర్తెరిగిన రోజు మన జీవితం సన్మార్గంలో నడుస్తుంది. ఆ కష్టాలు ఎదురీదే సామర్థ్యం వస్తుంది.

Advertisements

Things to learn from nature (animals): ప్రకృతి నుంచి కార్యసాధకుడు నేర్చుకోవలసిన విషయాలు

सिंहादेकम् बकादेकम् शिक्षेच्चत्वारि कुक्कुटात्

वायसात्पन्ञन्च शिक्षेच्च ़षट्शुनस्त्रीणि गर्धभात्

Everone should learn one quality from the lion, one from Swan, four from the hen, five from the crow, six from the dog and three qualities from a donkey.

సింహాదేకం బకాదేకం శిక్షేచ్చత్వారి కుక్కుటాత్

వాయసాత్పంచ శిక్షేచ్చ షట్శునస్త్రీణి గర్దభాత్.

మనుష్యులు సింహమునుండి ఒక గుణమును, కొంగ నుండి ఒక గుణాన్ని, కోడి నుండి నాలుగు గుణాలను, కాకినుండి ఐదు గుణాలను, కుక్కనుండి ఆరు గుణాలను, గాడిదనుండి మూడు గుణాలను నేర్చుకోవాలి.

प्रभूतम् कार्यमल्पम् वा यन्नरः कर्तुमिच्छति

सर्वारंभेण तत्कार्यम् सिंहादेकम् प्रचक्षते

No matter how big or small the task is, it has to be handled with full energy like a lion goes for a kill.

ప్రభూతం కార్యమల్పం వా యన్నరః కర్తుమిచ్ఛతి

సర్వారంభేణ తత్కార్యం సింహాదేకం ప్రచక్షతే.

మానవుడు గొప్ప పనినైనా, చిన్న పనినైనా చేయాలనుకొన్నప్పుడు దానిని తన శక్తినంతా వినియోగించి, ధీరముగా చేయాలనే సంగతిని సింహం నుండి నేర్చుకోవాలి.

इन्द्रियाणि च संयम्य बकवत पन्डतितो नरः

समदुःखसुखः शान्तः तत्वज्ञः साधुरुच्यते

keeping in full control of all senses, doing meditation like a swan,  one who treats good and bad times equally with a peaceful mind is called as a sage.

ఇంద్రియాణి చ సంయమ్య బకవత్ పండితో నరః

సమదుఃఖసుఖః శాంతః తత్త్వజ్ఞః సాధురుచ్యతే.

బుద్ధిమంతుడు కొంగవలె ఇంద్రియాలను వశపరచుకొని , ధ్యానమగ్నుడై సుఖ,దుఃఖములయందు సమభావం శాంత స్వభావంకలిగి, తత్త్వాన్ని గ్రహిస్తే సజ్జనుడనిపించుకుంటాడు.

प्रत्यत्थानम् च युद्धंच संविभागम् च बन्धुषु

स्वयमाक्रम्य भुक्तम् च शिक्षेच्चत्वारि कुक्कुटात्

1. Waking up timely 2. Always be ready for a fight 3. Sharing food and resources equally to fellow beings,  and 4. Jumping and grabbing one’s own meal if it is required, are the 4 qualities to be learnt from a hen.

ప్రత్యుత్థానం చ యుద్ధం చ సంవిభాగం చ బంధుషు

స్వయమాక్రమ్య భుక్తం చ శిక్షేచ్చత్వారి కుక్కుటాత్ .

ఎల్లప్పుడు సకాలంలో మేల్కొనుట, యుద్ధానికి సంసిద్ధంగా ఉండుట, ఆహారంలో తన వారికి ఇవ్వదగిన బాగాన్ని ఇచ్చుట, అవసరమైనపుడు ఆక్రమించి భజించుట అనే నాలుగు గుణాలు కోడినుంచి నేర్చుకోవాలి.

गूढम् च मैधुनम् दार्ष्यम् काले काले च संग्रहम्

अप्रमत्तमविश्वासम् पन्ञ शिक्षेच्च वायसात्

1. Secretly mating with partner, 2. Stubbornness 3. Timely earning food and resources 4. Always being attentive and alert, and 5. Not believing anyone, are the 5 qualities to be learnt from a crow.

గూఢం చమైథునం దార్ష్ట్యం కాలే కాలే చ సంగ్రహం

అప్రమత్తమవిశ్వాసం పంచ శిక్షేచ్చ వాయసాత్.

రహస్యంగా మైథునం చేయటం, మొండితనం, సమయానుకూలంగా సంపాదించటం, అప్రమత్తంగా ఉండటం, ఎవరి యందూ నమ్మకం లేకపోవటం అనే ఐదు గుణాలు కాకి నుండి నేర్చుకోవాలి.

बह्वाशी स्वल्प सन्तुष्टः सनिद्रो लघुचेत्ः

स्वामिभक्तश्च शुरश्च षडेते श्वानतो गुणाः

1. A good digestion capability, 2. Getting satisfied with small quantities of food, 3. Sleeping happily 4. Able to wake up for even small disturbances 5. Being loyal and faithful to owner 6. Aggressiveness, are the 6 qualities to be learnt from a dog.

బహ్వాశీ స్వల్పసంతుష్టః సనిద్రో లఘుచేతనః

స్వామిభక్తశ్చ శూరశ్చ షడేతే శ్వానతో గుణాః.

ఎక్కువగా తినే శక్తి , దొరికిన కొద్దిపాటి ఆహారంతోనే తృప్తి చెందటం, సుఖంగా నిద్రించటం, కొద్దిపాటి అలికిడి యైనా మేల్కొనటం, యజమాని పై విశ్వాసం కలిగి ఉండటం, పౌరుషం అనే ఆరు గుణాలు కుక్క నుండి నేర్చుకోవాలి.

सुश्रान्तोऽपि वहेद्भारम् शीतोष्णम् न च पश्यति

सन्तुष्टश्चरते नित्यम् त्रीणि शिक्षेच्च गर्धभात्

1. keep working even after being tired, 2. being ignorant for hot and cold, 3. always being in the happy state are the three qualities to learn from a donkey.

సుశ్రాంతోఽపి వహేద్భారం శీతోష్ణం న చ పశ్యతి

సంతుష్టశ్చరతే నిత్యం త్రీణి శిక్షేచ్చ గర్దభాత్ .

బాగా అలసిపోయినా బరువును మోయటం, శీతోష్ణాలను లెక్క చేయకపోవటం, ఎల్లప్పుడూ సంతోషంగా ఉండటం అనే మూడు గుణాలను గాడిద నుండి నేర్చుకోవాలి.

य एतान्विंशति गुणानाचरिष्यति मानवः

कार्यावस्थासु सर्वासु अजेयः स भविष्यति

Who ever follow these 20 qualities, will always be successful in fulfilling his task.

య ఏతాన్వింశతిగుణానాచరిష్యతి మానవః

కార్యావస్థాసు సర్వాసు అజేయః స భవిష్యతి .

ఈ ఇరువది గుణాలను ఏ మానవుడు ఆచరిస్తాడో అతడు సర్వ కార్యాలయందు, సర్వావస్థలయందు విజయ సాధకుడౌతాడు.

ఆదర్శ పురుషుడి గుణగణాలు-2:Qualities of an Ideal person-2

శ్రీరామునికి యువరాజ్య పట్టాభిషేకం చేయాలని నిశ్చయించుకుని  తన సామంత రాజులతో సభ ఏర్పాటు చేసాడు దశరధుడు. తన నిర్ణయం సరయినదేనా అని సభికులని అడిగితే, వారందరూ హర్షధ్వానాలు వ్యక్తం చేస్తూ ముక్త కంఠంతో…

“Sriram is the best person to be coronated as king after me” with this thought in mind king Dasaratha called for a meeting and proposed in front of all his partners and ally kings. Then all of them in the adobe with cheers accepted this proposal unanimously and said this…

ఇచ్ఛామో హి మహాబాహుం రఘువీరం మహాబలమ్.
గజేన మహతాయాన్తం రామం ఛత్రావృతాననమ్

इच्छामो हि महाबाहुं रघुवीरं महाबलम्
गजेन महताऽयान्तं रामं छत्रावृताननम् 

రాజా మహా బలవంతుడు, రఘు వీరుడు అయిన శ్రీరాముని భద్రగజం మీద ఛత్రఛాయలో ఊరేగుతుంటే చూడాలని ఇఛ్ఛామోహి అంటే కోరుకుంటున్నాం అన్నారట. దానికి లోపల కలిగిన పుత్రోత్సాహానికి పొంగిపోతూ పైకి కనపడకుండానే తన సామంతరాజులతో…

We cherish to see the mighty-armed hero among the Raghus, Rama, riding on a majestic elephant, his countenance shadowed by the royal parasol. Having heard them king Dasaratha, pretending as though he was not aware of their heart’s desire but was now wishing to ascertain it, he asked

కథం ను మయి ధర్మేణ పృథివీమనుశాసతి.
భవన్తో ద్రష్టుమిచ్ఛన్తి యువరాజం మమాత్మజమ్ 

कथं नु मयि धर्मेण पृथिवीमनुशासति।
भवन्तो द्रष्टुमिच्छन्ति युवराजं ममात्मजम्

ఇన్ని ఏళ్ళుగా నేను ధర్మబధ్ధంగానే పరిపాలించాను కదా, ఇంకొంతకాలం మీరే పాలించండి అని అడగకుండా మమాత్మజం అంటే నా పుత్రుడైన రాముడని చూడాలని ఎందుకనుకుంటున్నారు? అని అడిగాడు ధశరధ మహారాజు. ఇక్కడ దశరధ మహారాజు రాజ్యమేలాలనే కోరికతో కాక, తన ప్రజలు సామంతరాజులు శ్రీరాముని పొగుడుతుంటే ఆ పుత్రోత్సాహానికి పొంగిపోవాలాని ప్రశ్నించాడు. అప్పుడు సభికులు, సామంతరాజులు శ్రీరాముని గుణగణాలను చెప్పసాగారు.

When the earth is being ruled righteously by me why indeed you intend to see my son as prince regent? Here, king Dasaratha’s intention is not to rule further, but just to enjoy people praising his son. Then people present in the adobe of Dasaratha started praising rama as why they want to see him as their king.

మృదుశ్చ స్థిరచిత్తశ్చ సదా భవ్యోనసూయకః.
ప్రియవాదీ చ భూతానాం సత్యవాదీ చ రాఘావః

मृदुश्च स्थिरचित्तश्च सदा भव्योऽनसूयकः
प्रियवादी च भूतानां सत्यवादी च राघवः

శ్రీరాముడు, మృదుస్వభావి, స్థిరమైన మనస్సు కలవాడు కనుక ప్రజల సమస్యలను అర్ధం చేసుకుంటాడు,ప్రజల చిన్నచిన్న దోషాలను దయతో మన్నిస్తాడు ఎప్పుడూ భవ్యం అంటే ఉన్నతంగా ఆలోచిస్తాడు, అసూయలేనివాడు, సత్యవాది కనుక ధర్మం, ప్రజా సంక్షేమం కోసం మాత్రమే పని చేస్తాడు.

Rama is soft-spoken, steadfast, always serene, truthful and free from envy. He is pleasing to all beings. He serves those elderly brahmins versed in many lores. With these virtues his incomparable glory, fame and splendour have steadily grown.

కథఞ్చిదుపకారేణ కృతేనైకేన తుష్యతి.
న స్మరత్యపకారాణాం శతమప్యాత్మవత్తయా

कथं चिदुपकारेण कृतेनेकेन तुष्यति
नस्मरत्यपकाराणाम् शतमप्यात्मवत्तया

శ్రీరాముడు ఎంతో మనో నిగ్రహం కలిగిన వాడు, అందుచేతనే ఎవ్వరి వల్లనైనా వారు అనుకోకుండా తనకు చిన్న ఉపకారం జరిగినా ఎంతో సంతృప్తి చెందిపోయి, మళ్ళీ మళ్ళీ వారిని ఆ ఉపకారాన్ని స్మరిస్తాడు, మరి తనకు అపకారం చేసినవారినో, ఒక్కటి కాదు వంద అపకారాలు తనకు చేసినా న స్మరతి అంటే మనసులో పెట్టుకోడు.

Gifted with self-restraint, Rama was pleased even with a single benefit done somehow to him, yet did not remember even a hundred offences committed by others.

దేవాసురమనుష్యాణాం సర్వాస్త్రేషు విశారదః.
సమ్యగ్విద్యావ్రతస్నాతో యథావత్సాఙ్గవేదవిత్

देवासुरमनुष्याणां सर्वास्त्रेषु विशारदः
सम्यग्विद्याव्रतस्नातो यथावत्साङ्गवेदवित्

దేవతలు, అసురులు, మనుష్యలలో కెల్లా అన్నీ శాస్త్రాలనూ, వేదవేదాంగాలనూ క్షుణ్ణంగా చదివిన విశారదుడు, కనుక ఎవరికి ఎటువంటి న్యాయం చేయాలో బాగాతెలిసినవాడు.

He is an expert in wielding all kinds of weapons available to devas, asuras and men. He has achieved mastery over all sciences and has appropriately acquired knowledge of the Vedas and its ancillary sciences.

సత్యవాదీ మహేష్వాసో వృద్ధసేవీ జితేన్ద్రియః
స్మితపూర్వాభిభాషీ చ ధర్మం సర్వాత్మనా శ్రితః.

सत्यवादी महेष्वासो वृद्धसेवी जितेन्द्रियः
स्मितपूर्वाभिभाषी च धर्मं सर्वात्मना श्रितः

సత్యవాక్ పరిపాలకుడు, ధనుర్విద్యాకోవిదుడు, పెద్దలకు సేవచేసేవాడు, ఇంద్రియాలను జాయించినవాడు, చిరునవ్వుతో ముందుగానే పలకరించేవాడూ, ధర్మాన్ని ఎల్లప్పుడూ తన ఆత్మవలె చూసుకుని రక్షించేవాడు.

He is one who speaks the truth. He is a great archer, one who has conquered his senses and serves the aged. He speaks with a smile and protects dharma with all his heart.

వ్యసనేషు మనుష్యాణాం భృశం భవతి దుఃఖితః
ఉత్సవేషు చ సర్వేషు పితేవ పరితుష్యతి

व्यसनेषु मनुष्याणां भृशं भवति दुःखितः
उत्सवेषु च सर्वेषु पितेव परितुष्यति

మనుష్యుల దుఃఖాలను తనవిగా భావించి వారితో పాటు సమంగా దుఃఖాలను అనుభవించేవాడు వారి సుఖాలలో లేదా ఉత్సవ సమయంలో తండ్రివలే ఆనందించేవాడు.

He grieves profoundly whenever people are afflicted by misfortunes and rejoices like a father on festive occasions.

పౌరాన్ స్వజనవన్నిత్యం కుశలం పరిపృచ్ఛతి

సుభ్రూరాయత తామ్రాక్ష స్సాక్షాద్విష్ణురివ స్వయమ్
రామో లోకాభిరామోయం శౌర్యవీర్యపరాక్రమైః.

पौरान् स्वजनवन्नित्यं कुशलं परिपृच्छति

सुभ्रूरायत ताम्राक्ष स्साक्षाद्विष्णुरिव स्वयम्
रामो लोकाभिरामोऽयं शौर्यवीर्यपराक्रमैः

పౌరులను, ప్రజలను తనవారిగా భావించి నిత్యమూ వాళ్ళ కుశలం మళ్ళీ మళ్ళీ అడిగితెలుసుకునే వాడు. ఎర్ర కలువల లాంటి కళ్ళున్న శ్రీరాముడు సాక్షాత్తు విష్ణు స్వరూపం, ఆ మహా విష్ణువు శౌర్య ప్రరాక్రమాలను పుణికి పుచ్చుకున్నవాడు.

He enquires about the welfare of their children, sacred rituals, wives, their servants and disciples as a father would enquire of his sons. Rama, who is the source of delight to the world, has charming eye-brows and large copper-coloured eyes. He is endowed with heroism, bravery and valour like Visnu manifested.

ప్రజాపాలనతత్త్వజ్ఞో న రాగోపహతేన్ద్రియః
శక్తస్త్రైలోక్యమప్యేకో భోక్తుం కిన్ను మహీమిమామ్.

प्रजापालनतत्त्वज्ञो न रागोपहतेन्द्रियः
शक्तस्त्रैलोक्यमप्येको भोक्तुं किन्नु महीमिमाम्

ప్రజాపాలన ఎలా చెయాలో క్షుణ్ణంగా తెలిసినవాడు, శరీర సుఖాలకు అతీతంగా జీవించగలిగినవాడూ, ముల్లోకాలనూ పరిపాలించగల దక్షత కలిగిన శ్రీరామునికి ఒక్క భూమి పరిపాలించటం కష్టమా?

He is proficient in the ways and means of ruling the people. His senses are not overpowered by passion. He alone is capable of ruling the three worlds, what to speak the earth!

నాస్య క్రోధః ప్రసాదశ్చ నిరర్థోస్తి కదాచన
హన్త్యేవ నియమాద్వధ్యానవధ్యే న చ కుప్యతి

नास्य क्रोधः प्रसादश्च निरर्थोऽस्ति कदाचन
हन्त्येव नियमाद्वध्यानवध्ये न च कुप्यति

శ్రీరాముని కోపం రాదు ఒక వేళ కోపం వస్తే అది ఎప్పుడు వ్యర్థం కాదు. దుష్ట శిక్షణ శిష్ట రక్షణ నిరంతరం పాటించేవాడు.

His anger or favour never goes in vain. He kills those who rightly deserve to be killed and flares not at those whose life is to be spared.

తేషామాయాచితం దేవ! త్వత్ప్రసాదాత్సమృద్ధ్యతామ్.
రామమిన్దీవరశ్యామం సర్వశత్రునిబర్హణమ్

పశ్యామో యౌవరాజ్యస్థం తవ రాజోత్తమాత్మజమ్.

तेषामायाचितं देव त्वत्प्रसादात्समृद्ध्यताम्

राममिन्दीवरश्यामं सर्वशत्रुनिबर्हणम्
पश्यामो यौवराज्यस्थं तव राजोत्तमात्मजम्

అందుకే, ఓ రాజా, మహా ప్రభో తేషామాయాచితం అంటే మీ చేత ఆలోచించ బడిన, మీ ప్రసాదంగా, ఇందీవర శ్యామం, నీలి కలువ వంటి రంగున్న శ్రీరాముడిని, సర్వ శత్రు వినాశకుడిని, మేమందరం యువరాజుగా చూడాలని కోరికతో ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాము.

O Lord let the peoples’ prayer be fulfilled by your blessings. We would like to see your son Rama of the complexion of a blue-lotus and destroyer of enemies as prince regent.

అందుచేత శ్రీరాముని ఈ గుణగణాలను అలవాటు చేసుకోవటానికి అందరమూ నిరంతర కృషి చెయ్యాలి.

So, these are the qualities that everyone should strive to achieve.

Happy Srirama navami

అవివేకం-Foolishness

व्याळम् बाल्मृणालतन्तुभिरसौ रोद्धुम् समुज्जृम्भते
भेत्तुम् वज्रमणिम् शिरीषकुसुमप्रान्तेन सन्नह्यति
माधुर्यम मधुबिंदुनाा रचयितुं क्षाराम्बु धेरीहते
मूरखान्यः प्रति नेतुमिच्छाति बलात्सूक्तैः सुधास्यन्दिभिः

వ్యాళం బాలమృణాళతన్తుభిరసౌ రోద్ధుం సముజ్జృమ్భతే
భేత్తుం వజ్రమణిం శిరీషకుసుమప్రాన్తేన సన్నహ్యతి
మాధుర్యం మధుబిన్దునా రచయితుం క్షారామ్బు ధేరీహతే
మూర్ఖాన్యః ప్రతి నేతుమిచ్ఛతి బలాత్సూక్తైః సుధాస్యన్దిభిః

व्याळम् means a wild elephant, बाल्मृणालतन्तु means a small and weak string that is present in the stem of Lotus flower. Is it really possible to stop a wild elephant with the tiny string of Lotus flower?
The diamond is the hardest material on the earth, is it possible to cut a diamond with soft and smooth flower petals??
Sea is a representation of infinity and salty in taste, is it possible to break the salty taste and make it sweet by mixing it with a drop of honey or a small limited quantity of honey??? In the same way, it is impossible to entertain or make a fool or a wicked person happy, even with nectorly nicer words from a small kid.
Here, the poet is correlating the amout of wild strength in the wild elephent, hardness of a diamond, and slatness of a sea. Any attempts to make him happy will become as small as string of lotus stem, flower petal made knife and few honey drops. eventually all the efforts will be wasted.

వ్యాళం అంటే ఏనుగు బాల మృణాళతంతు అంటే అప్పుడే పుట్టిన తామర తూడుల దారములతో అని, మదపుటేనుగును అలాంటి సన్నని పలుచనయిన తామరతూడుల దారంతో కట్టి దాన్ని రోద్దుం అంటే నిరోధించటం సాధ్యమా?
వజ్రం ప్రపంచంలోకెల్లా కఠినమైన పదార్ధం అలాంటి వజ్రాన్ని కోమలమైన పువ్యుతో కోసి ముక్కలు చెయ్యటంసాద్యమా?
అనంతం అని చెప్పటానికి సాగర జలాలను వుదహరిస్తారు, అంతటి అనంతమైన సాగరంలో ఉప్పతనం (క్షారం) తగ్గించటం ఒక మధు బిందు అంటే తేనె బొట్టు లేదా కొంత పరిమితమైన తేనె వలన సాధ్యమవుతుందా? అలాగే బాలాత్సూక్తై సుధాస్యన్దిభిః అంటే చిన్నపిల్లల మాటలు చిలకపలుకులు అంటాము అలాంటి చిలకపలుకులతో అమృతలాంటి మంచి విషయాలను చెప్పించి కూడా ఒక మూర్ఖునికి ప్రతి నేతుమిచ్ఛంతి అంటే రుచించవు. ఇక్కడ మూర్ఖత్వం మదపుటేనుగంత బలంగాను, వజ్రమంత కఠినంగానూ, సాగరజలాల్లో ఉప్పంత అనంతంగా వుంటాయి అని చెప్పటం, ఆ మూర్ఖత్వం తగ్గించటానికి లేదా మూర్ఖుడిని సంతోషపెట్టటానికి ఎంత ప్రయత్నం చేసినా ఆ ప్రయత్నం తామరతూడుల దారంలా, పువ్వులాంటి కత్తిలాగా, చిన్న తేనె బొట్టులాగా నిరుపయోగం అయిపోతుంది.

సనాతన ధర్మం అంటే…

సనాతన ధర్మం అంటే ఏమిటో ఒక్క మాటలో చెప్పగలిగే నిర్వచనం కాదు. సనాతన అంటే ఎప్పుడూ వుండేది అని అర్థం, ఇంచుమించు శాశ్వతానికి పర్యాయపదం.

ధర్మం అంటే సత్యాన్ని కాపాడుకుంటూ వుండే ఒక జీవనశైలి (ఇంచు మించు నాగరికత అని అనవచ్చు). మరి సత్యం అంటే ఏమిటి అని అడుగుతారేమో…

నారదుడు ఇంద్రుడి చెరనుండి ప్రహ్లాదుడి తల్లిని (ప్రహ్లాదుడు గర్భంలో వున్నప్పుడు) విడిపించి తనకు సత్యం అంటే ఏమిటో ఇలా చెప్తాడు.

సత్యస్య వచనం శ్రేయః సత్యాదపి హితం వదేత్

యావత్భూతానాం హితం ఏతత్ సత్యం మతం మమ.

నిజం మాట్లాడటం మంచిది, నిజం కన్నా హితం మాట్లడటం అలవాటు చేసుకోవాలి. యావత్ భూతానాం అంటే సకల చరాచర జగత్తుకు హితం చేసేది సత్యం అని నా అభిమతం అంటాడు.

ఇక్కడ ముఖ్యంగా మూడు పదాలున్నాయి ఒకటి సత్యం, మతం చివరగా ధర్మం. నారదుడంతటివాడు ఇది సత్యం నా అభిమతం అన్నాడు, మతిః ఇతి మతం అంటే ఒకరి ఆలొచనలనుంచి పుట్టేది మతి దాన్ని ఆచరిస్తే అది మతం. కానీ అందరి ఆలోచనలు అందరికీ హితం చేసేలా వుండవు కదా, ఆయా ప్రకారంగా మతాలూ వాటి బోధనలు ఏర్పడ్డాయి. నారదుడి ఆలోచన ప్రకారం రాక్షస రాజు భార్యని బిడ్డను కాపాడటం హితం (యావత్ భూతానాం ) కాబట్టి దాన్ని కాపాడటం ధర్మం.

ధర్మం అనే పదానికి పర్యాయ పదాలు లేవు. అసలు ధర్మం అనే పదం వేరే ఏ దేశ భాషలలోను లేదు. వారికి అర్థం అయినంత వరకు మతమూ ధర్మమూ ఒక్కటే, మన దురదృష్ట వశాత్తూ భావదాస్యంలో వున్న మనం మన గొప్పతనాన్ని మరిచి వారు చెప్పిన నిర్వచనాలు అవలంబించాలో లేదో తెలియని అయోమయ స్థితికి దిగజారిపోయాం. పాస్చాత్య నిర్వచనం ప్రకారం మతం అంటే ఒక గ్రంధం ఒక దేవుడు ఓకే ప్రవక్త ఉండాలి, మరి హైందవం ఆకోవలోకి రాదు కానీ దాన్ని బలవంతంగా హిందూ ధర్మాన్ని హిందూ మతం అని వ్యవహరించటం మొదలు పెట్టాం.

నిజానికి సప్త సింధు అంటే 7 నదుల మధ్య వున్నా భూభాగంలో వున్న ప్రజలు అవలంబించిన జీవనశైలి సింధు నాగరికత ఆ సింధు కాలక్రమేణా హిందూ రూపంతరం చెందింది. ఇది హిందూ ధర్మం అని అనకూడదు సనాతన ధర్మం అని అనాలి ఎందుకంటే, ఈ విధమైన భారతీయ జీవన శైలి ఎప్పుడు నుండి అవలంబించటం మొదలు పెట్టారో ఎవ్వరికీ తెలియదు ఎన్ని యుద్ధాలు దండయాత్రలు జరిగిన చెదిరిపోకుండా నిలబడింది అందుకే అది సనాతనం అయ్యింది. సనాతన ధర్మం కాకుండా ప్రపంచ పటంలో ~49 రకరకాల జీవన శైలులు (నాగరికతలు) వున్నాయి అని చరిత్ర (ఈజిప్టియన్లు , మెసపొటేమియన్లు , రోమన్లు , గ్రీకులు, మయాన్లు , కుషాణులు ఇంకా చాలా…) కానీ మతాంధకారంలో జరిగిన దండయాత్రల వలన ఆ జీవన శైలులన్నీ తుడిచిపెట్టుకుపోయి కేవలం క్రిస్టియన్, ఇస్లాం లాంటి మతాలుగా మారిపోయాయి. కానీ సనాతన ధర్మం మాత్రం ఎన్ని దండయాత్రలు చవిచూసినా చెక్కు చెదరలేదు అందుకే సనాతనం.
సనాతన ధర్మం గురించి ఇంకొక్క మాట గర్వంగా చెప్పుకోగలిగినది ఏమిటి అంటే

భగవత్గీత లో కృష్ణుడు జాతస్య హి మరణం ధృవం అంటే పుట్టిన వాడు మరణిస్తాడు, మరణించిన వాడు వేరే రూపంలో మళ్ళీ పుడతాడు అని చెబుతాడు. మరి ఆలోచనల ద్వారా వచ్చిన మతాలకి పుట్టుక వుంది కాబట్టి వాటికి ఒక జీవన కాలం ఉంటుంది అది చరిత్ర ద్వారా మనకు తెలుసు కూడా, సనాతన ధర్మం పుట్టుక లేనిది అంటే దానికి జీవన కాల పరిమాణం కూడా ఉండదు అది ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది.

అదీ నాకు తెలిసిన నాకు అర్థం అయ్యిన సనాతన ధర్మం కథ.

इदम् ब्रह्म्यम् इदम् क्षात्रम् 

अग्रत: चतुरो वेदा: पृष्‍ठत: सशरं धनु: ।

इदं ब्राह्मं इदं क्षात्रं शापादपि शरादपि ।।

Meaning: Parshuram who is well-versed with the four Vedas and sports the bow and arrow upon His back (that is the one who has the radiance of both the Brahman and the Kshatriya) will destroy evildoers either with a curse or with an arrow.

When fighting, mere use of weapons is insufficient for a seeker. He should have the potential to curse in conjunction with the former. Shri Parshuram single-handedly eliminated the warriors from the earth, circumambulating it twenty-one times. What exactly does this mean? He destroyed the evil Kshatriyas. If He were to destroy all the Kshatriyas on the earth thoroughly even once then not a single Kshatriya would have survived for the second round! However He slew only the evil Kshatriyas. Let us all attempt to destroy the evildoers atleast once.

Shri Parshuram

Bhagwan Parshuram, the sixth Incarnation of Vishnu, belongs to the Tretayug, and is the son of Jamadagni and Renuka. Parshu means axe, hence His name literally means Ram-with-the-axe. He received an axe after undertaking a terrible penance to please Lord Shiva, from whom He learned the methods of warfare and other skills. Even though He was born as a Brahmin, He had Kshatriya (warrior) traits in terms of aggression, warfare and valour. Hence He is said to be a ‘Brahma-Kshatriya’ and one who possesses Brahmatej and Kshatratej.
He killed the entire army and King Kartavirya Sahasrarjuna, who took away the magical cow (Kamadhenu) forcibly, that belonged to His father Jamadagni. In revenge the King’s sons killed Jamadagni in Parshuram’s absence. Furious at their unrighteous act, He killed all sons of the King and also went on killing all corrupt Haihaya Kings and warriors on the earth 21 times.
He then conducted the Ashvamedha sacrifice, done only by sovereign Kings and gave the entire land He owned to priests who performed the sacrifice (Yadnya).

He is a Chiranjeevi (Immortal) who fought the advancing ocean back, thus saving the lands of Konkan , Goa and Malabar (Maharashtra -Goa – Karnataka – Kerala coastline). The coastal area of Kerala state along with the Konkan region, i.e., coastal Maharashtra and Karnataka, is known as ParshuramKshetra (area).

He has been a Guru to Bhishma, Dronacharya and later also to Karna. He taught Karna the extremely powerful Brahmastra (a celestial weapon). But He also cursed that the knowledge would be useless to Karna, predicting much in advance that Karna will join the unrighteous Duryodhana in the Kurukshetra war. Such was His love for Righteousness.

Also, the Sudarshan chakra (or Sudarshan Vidya) is said to be given by Parshuram to Lord Krushna. The purpose of the sixth Incarnation of Vishnu is considered by religious scholars to be to relieve the earth’s burden by exterminating the sinful, destructive and irreligious kings that pillaged its resources, and neglected their duties.

Parshuram is a martial Shraman ascetic. However, unlike all other Incarnations, Parshuram lives on earth even today. The Kalki Purana states Parshuram will be the martial guru of Sri Kalki, the 10th and final Incarnation of Lord Vishnu. It is He who instructs Kalki to perform a long penance unto Shiva to receive celestial weaponry.

He created a temple of worship right after He resurfaced Kerala from the sea. He placed statues of various Deities in 108 different places and introduced martial arts to protect the temple from the evil.

Guys that’s the reason why coastal lines of Karnataka, Goa Maharashtra and Kerala never gets any natural calamities….tsunami came few years back but Kerala Goa Maharashtra karnataka didn’t get effected nor till today any big cyclones ,old people says this is because its PARSHURAM BHOOMI WHERE HE THREW HIS AXE IN OCEAN..WHERE HE DID YAGNYAS…WHERE HE IS STILL RESIDING…HE IS STILL PROTECTING ..JAI PARSHURAM.

సకల వేద సారం: Executive summary of Vedas

श्लोकार्थेन प्रवक्ष्यमि यदुक्तम् ग्रन्थ कोटिभिः
परोपकराय पुण्याय पापाय परपीडनम्

శ్లోకార్థేన ప్రవక్ష్యామి యదుక్తం గ్రంథ కోటిభిః
పరోపకారాయ పుణ్యాయ పాపాయ పరపీడనం

After having written Veda vedanga, astadasa (18) puranaas, Upanishads etc… by great sage Veda vyasa, some one asked him you have written so many books prose and poetry etc please explain them to me concisely in an a single sloka. Then sage Veda vyasa replied with this verse which means

“I will explain you all of the litterateur written by me (यदुक्तम् ग्रन्थ कोटिभिः) in half of the verse (श्लोकार्थेन प्रवक्ष्यामि) doing good to others is puNya and making others suffer is papa”.
Whole world accepted that ours is the oldest civilization survived on. That makes our literature as the oldest and this fact is also accepted by the world. As per this verse living in peace and harmony is there in our blood of this great civilization.
Unfortunately people (civilizations or religions) who tried to invade the whole world by killing innocent people for not accepting their religion or civilization are now teaching us about peace with symbol of dove in their hands.

వేద వేదాంగాలను అష్టాదశ పురాణాలను ఉపనిషత్తులను రచించిన వ్యాస మహర్షిని ఒకరు ఇలా అడిగారట “మహర్షీ మీరు రచించిన అంత గ్రంథ సారాన్ని ఒక శ్లోకం లో మాకు వివరించండి” అని. దానికి వేదవ్యాసులవారు సమాధానంగా ఈ శ్లోకం చెప్పినట్లు కథ.

యదుక్తం గ్రంథ కోటిభిః అంటే నాచే చెప్పబడిన గ్రంథ సారాన్ని శ్లోకార్థేన ప్రవక్ష్యామి అంటే శ్లోకం లో అర్ధ పాదంలో చెపుతాను. ఏమిటా అర్ధ పాదం
పరోపకారాయ పుణ్యాయ పాపాయ పర పీడనం” అంటే పరులకు ఉపకారం చేస్తే పుణ్యం, పరులను పీడిస్తే బాధ పెడితే పాపము.
యావత్ ప్రపంచం మొత్తం ఏకకంఠం తో ఒప్పుకునే విషయం మన భారతీయ నాగరికత లేదా హిందు ధర్మం సనాతనం, అతి పురాతనమైనది అని. మన సాహిత్యం కూడా అతి పురాతనమైనది. ఇతరులను బాధ పెట్టకుండా, శాంతియుతంగా సహజీవనం చేయటం అనేది మన సంస్కృతి రక్తంలో ఉన్నది.
చిత్రంగా మరియు దుర్భాగ్య వసాత్తు ఏ ఏ మతాల, నాగరికతలవారు యావత్ ప్రపంచం మీద దండయాత్రలు కొనసాగించారో వారే నేడు శాంతి కాముకులమంటూ పావురాలను చేత బట్టి మనకే శాంతి పాఠాలు నేర్పతున్నారు