సత్సాంగత్యం: Good Company

सत्संगात भवतिः साधूना खलानां साधूनां न हि खलसंगतः खलत्वं
आमोदं कुसुमभवं मृदेव दत्ते मृद्गन्धं न हि कुसुमानि धारयन्ति

This subhashita tells about the greatness of association with good people or sages.

Like the fragrance of a flower is passed on to mud, and never the bad smell of the mud is taken by the flowers. A wicked person will become a good if he is associated with good people, where as a good person will never leave his nature even if he is associated with a group of wicked people.

That is why adisankaracharya says association with good people is the first step for the seeker of ultimate liberation (moksha).

सत्संगत्वे निः संगत्वं निः संगत्वे निर्मोहत्वं
निर्मोहत्वे निश्चलतत्वं निश्चलतत्वे जीवनमुक्तिः

With the association of good people one will realise the materialistic nature of the world and start dissociating him self with the bad things, slowly this dissociation will teach us to get rid of love and affection on the materialistic will world. Eventually one will be able to concentrate on the heavenly things leading to the moksha.

That is why, we should maintain distance from the mud like bad smell and intentionally make sure we are always in association with good people who can pass on their flower like fragrance to us.

సత్సంగాత్భవతిః సాధూనా ఖలానాం
సాధూనాం న హి ఖలసంగతః ఖలత్వం
ఆమోదం కుసుమభవం మృదేవ దత్తే
మృద్గంధం నహి కుసుమాని ధారయంతి

దుష్టునికి సజ్జన సాంగత్యం వల్ల సుజనత్వం వస్తుంది. సజ్జనునికి దుష్ట సాంగత్యం వల్ల దుష్టత్వం వస్తుంది. పూల సువాసన మట్టికి అంటుతుంది. మట్టి వాసన పూలకు రాదు కదా.

అందుకే ఆదిశంకరాచార్యుల వారు సత్సాంగాత్యాన్ని మోక్షమార్గాన్ని పొందటానికి మొదటి మెట్టుగా భజగోవింద స్తోత్రంలో వర్ణించారు.

సత్సంగత్వే నిః సఙ్గత్వం నిఃసఙ్గత్వే నిర్మోహత్వం|
నిర్మోహత్వే నిశ్చలతత్త్వం నిశ్చలతత్త్వే జీవన్ముక్తిః||

సజ్జన సాంగత్యం వలన ప్రాపంచిక విషయ సుఖాలమీద అవగాహన పెరిగి వాటి సాగాత్యనికి దూరమవుతాము, ఎప్పుడైతే విషయ సుఖాలకు దూరమయ్యమో వాటి మీద వున్న మమకారం, వ్యామోహం, ఆసక్తి తగ్గిపోతుంది. అలా నిశ్చలంగా వాటిమీద ఆసక్తి వదులుకోగలగటమే ఏకాగ్రత, ఏకాగ్రత సాధించిననాడు భాగవత్ధ్యాస మీద నిశ్చలమైన ఏకాగ్రత పెరిగి చివరగా మూక్షానికి బాట వేస్తుంది.

అందుచేత ముముక్షువుకి సత్సాంగత్యం మొదటి మెట్టు. మోక్ష సాధన చేసే ప్రతి ఒక్కరూ మట్టిలా బురద చల్లే దుస్సంగత్యాన్ని వదిలి, ప్రయత్నపూర్వకంగా పువ్వులా పరిమళం వెదజల్లే సత్సాంగాత్యాన్ని వెతుక్కోవాలి.

Advertisements

పరోపకారం: Giving others (Benevolence)

परोपकारशून्यस्य धिक् मनुष्यस्य जीवितम् ।
जीवन्तु पशवो येषां चर्माप्युपकरिष्यति ॥

పరోపకారశూన్యస్య ధిక్ మనుషస్య జీవితం

జీవంతు పశవో ఏషామ్ చర్మా ప్యుపకరిష్యతి


It is disgusting to lead a life without the practice of benevolence! because one can’t do any service after his death, unlike animals. May the animal live long, whose leather also will do some service to others by being manufactured into shoes and woolens etc…


పరోపకారం అంటే తెలియని మనిషి జీవితం వ్యర్థం. అంతకన్నా జంతు జీవితం ఎన్నో రెట్లు గొప్పది ఎందుకంటే ఒక జంతువు మరణించిన తరువాత అయినా కూడా తన చర్మం తో తయారు చేయబడిన చెప్పులు బట్టల ద్వారా పరులకి సహాయ పడుతుంది. అదే మనిషి జీవించి ఉండగా పరోపకారానికి ఒడికట్టకపోతే అతని శరీరం కూడా దేనికి పనికి రాదు. అటువంటివాడి జీవితం వలన ఏమీ ఉపయోగం ఉండదు. అందుకే ప్రయత్నపూర్వకంగా పరోపకారాన్ని అలవాటు చేసుకోవాలి.

 

 

ఏది ఆభరణం: What is a real ornament

ऐश्वर्यस्य विभुषणम् सुजनता शौर्यस्य वाक्सम्यमो
झानस्योपशम श्रुतस्य विनयो वित्तस्य पात्रे व्ययः
अक्रोधस्तपसः क्षमा प्रभवितुः धर्मस्यमिर्व्याजता
सर्वेषामपि सर्वकारणमिदम् शीलम् परम् भुषणम्

ఐశ్వరస్య విభూషణం సుజనతా, శౌర్యస్య వాక్సంయమో,
ఙ్ఞాన స్యోపశమ, శ్రుతస్య వినయో,విత్తస్య పాత్రే వ్యయః,!
అక్రోధస్తపసః,క్షమా ప్రభవితుః,ధర్మస్యమిర్వ్యాజతా
సర్వేషామపి సర్వకారణ మిదం శీలంపరం భూషణం!!

This is a great subhashita which explains what are right ornaments.
ऐश्वर्यस्य विभुषणम् सुजनता being humble or down to earth in spite of being rich is an ornament for the rich person.
शौर्यस्य वाक्सम्यमो for a valor or warrior ornament is maintaining calm and to speak less
झानस्योपशम for a knowledgeable person controlling the urge of his sensual pleasures becomes his ornament.
श्रुतस्य विनयो for a student his submissive nature is the ornament.
वित्तस्य पात्रे व्ययः for a powerful man his nature of identifying capabilities for getting the work done is the ornament.
अक्रोधनस्तपसः for a sage control of his anger is the ornament.
क्षमा प्रभवितु धर्मस्यमिर्व्याजता, influential person should have kshama and following dharma is the ornament.

For all of us and everyone sheelam is the important and must have ornament.
Just have a revisit at the meaning of the sloka, if those ornaments are not possessed by respective people those are not respected in the society rather they are treated evils. We normally listen to a proverb as absolute power corrupts. Ownership on any of the materialistic things makes them corrupt so one should be careful in not getting into the materialistic trap.
Unfortunately, without understanding the meaning of ornament everyone thinks the one that makes us merely look good treat as an ornament is utter foolishness.

ఇదొక అద్భుతమైన సుభాషితం, ఆభరణం అంటే అర్థం ఏమిటో ఎవరెవరికి ఎటువంటి ఆభరణం వుండాలి చెబుతుంది.
సుజనతా ఐశ్వర్యస్య విభూషణం ఎన్ని సిరి సంపదలున్నా మానవత్వం మంచితనం లేని వాడకి సమాజంలో విలువివ్వరు కనుక సుజనతా ఐశ్వర్యవంతుడి ఆభరణం.
శౌర్యస్య వాక్సంయమో శూరుడైనా కూడా బలంవంతుడునాకేమని అన్నట్లు ఏది పడితే అది వాగకుండా మితభాషి అయి వుండటం ఆభరణం.
జ్ఞానస్యోపశమ జ్ఞాని కి ఇంద్రియ లౌల్యం నుంచి ఉపశమనం పొందటం ఆభరణం. శ్రుతస్య వినయ శ్రుతం అంటే వినడం విని నేర్చుకునే వాడు శ్రోత, విద్యార్థి వారికి వినయం ఆభరణం. విత్తస్య పాత్రే వ్యయః ఇక్కడ విత్తం అంటే అధికారం అని అన్వయంచేస్తే అధికారం వున్నవాడికి పాత్రత తెలుసుకుని వ్యవహరించడం ఆభరణం.
అక్రోధస్తపసః అంటే తపస్వికి కోపం లేక పోవటం ఆభరణం అందుకే వశిష్ఠుడు బ్రహ్మర్షి విశ్వామిత్రుడు మహర్షి అయ్యారు.
ప్రభవతు క్ష మా, ధర్మస్య మిర్వ్యాజతా ఉన్నత స్థాయిలో వున్నావాడికి క్ష మా గుణం ధర్మం తప్పకుండా ఆచరించడం ఆభరణం.
ఇవికాక సర్వ కాల సర్వావస్థలలోనూ అందరూ కలిగివుండవలసిన ఆభరణం సౌశీల్యం.
ఒక్కసారి తిరిగి శ్లోకం లోకి వెళితే పైకి కనిపించే ఆభరణం ధరించకపోతే అందవిహీనంగా ఎలా వుంటారో అలాగే ఈ ఆభరణాలు లేనివాడికి మానసిక అందం వుండదు. ఇంకొక్క విషయం ఏమిటంటే పైన చెప్పిన ఆభరణాలు లేకపోతే ఆ వ్యక్తి భగవత్కృప వలన లభించిన తన అయిహిక సుఖశాంతులను తన సొంతంగా భావించి విర్రవీగి చివరగా వాటి కోసం పడే తపన రాక్షసత్వం గా మారిపోయేలా చేసుకుంటాడు.
ఆభరణం అంటే ఏమిటో, దాని విలువ తెలియక, మూర్ఖ మానవుడు పైకి కనిపించే వస్తువులనే ఆభరణాలని భ్రమ పడి సంబరపడిపోతుంటాడు.

రామాయణం ఒక సందేశం: Lessons from Ramayana

नास्तिक्यम् अनृतम् क्रोधम् प्रमादम् दीर्घ सूत्रताम् |
अदर्शनम् ज्नानवताम् आलस्यम् पन्च वृत्तिताम् ||
एक चिन्तनम् अर्थानाम् अनर्थज्नैः च मन्त्रणम् |
निश्चितानाम् अनारम्भम् मन्त्रस्य अपरिलक्षणम् ||
मन्गलस्य अप्रयोगम् च प्रत्युत्थानम् च सर्वशः |
कच्चित् त्वम् वर्जयस्य् एतान् राज दोषामः चतुर् दश ||

నాస్తిక్యమనృతం క్రోధం ప్రమాదం దీర్ఘసూత్రతామ్.
అదర్శనం జ్ఞానవతామాలస్యం పఞ్చవృత్తితామ్৷৷2.100.65৷৷
ఏకచిన్తనమర్థానామనర్థజ్ఞైశ్చ మన్త్రణమ్.
నిశ్చితానామనారమ్భం మన్త్రస్యాపరిరక్షణమ్৷৷2.100.66৷৷
మఙ్గలాద్యప్రయోగం చ ప్రత్యుత్థానం చ సర్వతః.
కచ్చిత్వం వర్జయస్యేతాన్రాజదోషాంశ్చతుర్దశ৷৷2.100.67৷৷

ఇది రామాయణంలో శ్లోకం ఒక రాజు ఎటువంటి విషయాలకు దూరంగా ఉండాలో శ్రీరాముడు భరతునికి వివరిస్తున్నాడు. 14 గుణ దోషాలు కలిగిన వారికి దూరంగా వుండమని రాముడు భరతుడికి బోధిస్తున్నాడు
1. నాస్తిక్యమ్ అంటే నాస్తికత్వం, 2. అనృతమ్ అబద్ధం పలకటం, 3. క్రోధమ్ కోపం, 4. ప్రమాదమ్ అంటే అజాగ్రత్త, 5. దీర్ఘసూత్రతామ్ అంటే అనవసరమైన ఆలస్యం చేయటం, 6. జ్ఞానవతామ్ అదర్శనమ్ జ్ఞానులను కలవకుండా వుండటం, 7. ఆలస్యమ్ అంటే బద్దకించటం,8. పఞ్చవృత్తితామ్ అంటే పంచేంద్రియాల ప్రలోభానికి లోబడిపోవడం, 9. అర్థానామ్ ఏకచిన్తనమ్ రాజ్యానికి సంబంధించిన విషయాలలో ఒంటరిగా ఆలోచించటం, 10. అనర్థజ్ఞైః అర్థం లేని పనులను చేయటం, 11. మన్త్రణమ్ నిశ్చితానామ్ అనారమ్భమ్ ఒక విషయమై చర్చించి నిశ్చయించుకుని ఆ పని ఆరంభించకపోవటం ,12. మన్త్రస్య అపరిరక్షణమ్ అంటే మంత్రి గణాలను పరిరక్షించుకోక పోవటం, 13. మఙ్లాది అప్రయోగం చ అంటే మంగళ కరమైన కార్యక్రమాలను చేపట్టకపోవటం, 14. సర్వతః ప్రత్యుత్థానం చ అంటే ఎప్పుడూ శత్రువుల పైన యుద్ధానికి దిగటం,
ఏతాన్ చతుర్దశ రాజదోషాన్ త్వమ్ , వర్జయసి కచ్చిత్ ఈ పదునాలుగు రాజ దోషాలకు నువ్వు దూరంగా వున్నావు అని నేను నమ్ముతున్నాను.
ఈ దోషాలను రాజుకోసం చెప్పినా నిత్య జీవితంలో అందరూ పాటించవలసిన నిత్య సత్యాలు. అందుకే రామాయణంలో ప్రతీ ఘట్టమూ ఒక సందేశం. ఇది కేవలం ఒక మతానికో ధర్మానికో సంబంధించిన గ్రంధం కాదు, అందరూ చదివి ఆచరణ లో పెట్టవలసిన పవిత్ర ఇతిహాసం.

These slokas are from raamayana, where sriram is talking to bharata teaching him how to behave as a king and 14 false hood qualities of king to be avoided.
I trust you eschew the fourteen faults of kings,
1. like atheism, 2.falsehood, 3.anger, 4.inattention, 5.procrastination,6. evading the wise, 7.indolence, 8.gratification of all five senses, 9.planning alone in the affairs of the kingdom, 10.consultation with people who are proficient in worthless acts, 11.failure to implement decisious, 12.inability to keep the counsel secret and 13. omission of auspicious practices 14. setting out against all the enemies at a time.
Though Sriram is talking about a king, these qualities are very much applicable for individual family also.

విధి:Destiny

स्वयं महेशः श्वशुरो नगेशः सखा धनेशः तनयो गणेशः
तथापि भिक्षाटनमेव शंभोः बलीयसि केवलमीश्वरेच्छा

స్వయం మహేశః, శ్వశురో నగేశః, సఖా ధనేశః, తనయో గణేశః
తథాపి భిక్షాటనమేవ శంభోర్బలీయసీ కేవలమీశ్వరేచ్ఛా

He himself lord of devatas (Mahadev), his father-in-law is wealthiest mountain of all himavan, his friend and follower is lord of wealth (kubera). His son is the commander in chief of all pramadha ganas (Ganesh). Inspite of all these Shiva went for begging, it is purely because the destiny is more powerful.

In the journey of life, many of us might face very difficult situation, which we couldn’t have imagined or predicted. Such situations we end up in calling as fate or destiny. In this subhashita Shiva didn’t bother that any of his wealthiest relatives are not helping him, neither he did seek their help. Rather lord Shiva showed that even the Trinity is not an exception before destiny by living though the difficulty. Lord Shiva spent like his life like normal begger and then when the time favoured him proved that he is Mahadev.

So in the same way if we also keep our ego aside and accept that destiny is powerful, it will give us enough strength to pass through the difficulty and become winner towards the end.

తాను మహేశ్వరుడు, తన మామగారు పర్వతేశ్వరుడు, (హిమవంతుడు) తన స్నేహితుడు ధనాధి పతియైన కుబేరుడు, తన కుమారుడు గణనాథుడు – అయినా, శివుడు భిక్షాటనం చేస్తున్నాడంటే కేవలం ఈశ్వర సంకల్పం బలవత్తరం అని అర్థం.

మనకు ఎదురయ్యే కష్టసుఖాలు మనకి ఎప్పుడూ అర్థం కావు, ఊహించలేము. మన ఆలోచనా శక్తి కి అందని ఆ స్థితికి కారణం కేవలం దైవం అని సరిపెట్టుకోవలసి వస్తుంది. అటువంటి కష్టసాధ్యమైన సమయంలో మనకి దగ్గర వారు మనకు సహాయం చేయటం లేదు అని నిరాశ చెందకూడదు. ఈ శ్లోకంలో పరమశివుడు తన కష్టాన్ని తీర్చుకోవటానికి తన స్వ శక్తిని కానీ, తన పరివారగణం అంటే, హిమవంతుడు, కుబేరుడు, గణేశుల సహాయం అర్ధించటం చేయలేదు. దైవ సంకల్పానికి త్రిమూర్తులు కూడా అతీతులు కాదు అని పరమశివుడు స్వయంగా జీవించి చూపించాడు, తన కష్టాన్ని సాధారణ భిక్షకుడిగా అనుభవించి తిరిగి పరమేశ్వరుడిగా ఎదిగాడు, అదే ఈశ్వరేచ్ఛ అంటే.

అందుచేత మన అహంకారాన్ని వదలి దైవ సంకల్పం ముందు మన అల్పజ్ఞత గుర్తెరిగిన రోజు మన జీవితం సన్మార్గంలో నడుస్తుంది. ఆ కష్టాలు ఎదురీదే సామర్థ్యం వస్తుంది.

తరచుగా కలిగే అనుమానాలు వాటి జవాబులు: FAQ

को लाभः? गुणि सगमः किं दुःखं? प्राज्नतरै संगतिः
का हानि? समयच्युति निपुणत का? धर्म तत्वे रतिः
कः शूरः? विजितेन्द्रियः प्रियतमा का? सुव्रता
किं धनं? विद्या किं सुखं? अप्रवास गमनं राज्यं किं? आज्ञा फलं

This is from prasnottaramalika by aadi Shankaracharya. Simple list of question and answers but they have a detailed inner meaning.

What is profit? In this materialistic world now every one considers monitory benefits as profit, sanatana dharma says profit is only when there is association and attachment with knowledgeable, good character (sages) person. Because a knowledge friend only can save us from difficulties.

What is sadness? Again everyone now a days treat monitory loss or loss of near and dear is treated as sadness, but Shankaracharya says friendship with fool is sadness.
Panchatantra says पन्डितोपि वरम् शत्रुः न मूर्खो हित कारक: so our friends and relatives decides our profit and loss, joy and sadness.

What is dangerous? Wastage of time.
धर्मोपार्जित जिवितानां शास्त्रेषु झानेषु सदा रतानां
जितेंद्रियाणामतिथि प्रियाणां गृहेषु मोक्षः पुरुषोत्तमानां.
A person who leads his life style purely acquired based on good deeds and virtues, always takes pleasure reading and shashtras and acquiring knowledge, complete control over senses, loves his guests. Will attain moksha even if he is in gruhastasrama… So every moment we live we shall spend in good deeds, instead of materialistic pleasures to gain moksha.

What is expertise? Dharma tatve rati. Capability of judging every act that we do whether it is dharma or not, and doing only things according to dharma.

Who is a valor? He who wins over his sensual pleasures. There is so much of emphasis on the control over sensual pleasure is it so difficult? Yes it is very difficult, here is one example
विश्वामित्रपराशरप्रभृतयो वाताम्बुपर्णाशनाः।
तेऽपि स्त्रीमुखपङ्कजं सुललितं दृष्ट्वैव मोहं गताः ॥
शाल्यन्नं सघृतं पयोदधियुतं भुञ्जन्ति ये मानवाः ।
तेषामिन्द्रियनिग्रहो यदि भवेद् विन्ध्यस्तरेत् सागरम् ॥
Great sages like viswamitra and parasara in spite of staying in the asrama and eating only leaves and potatos the moment they saw a lotus faced lady got attracted to and left all the tapasya for the love of a beautiful lady. Normal people like us eating with full course meal with all sorts of spices which will awaken our sensual organs, thinks of how difficult it is to take control over senses.

Who is dearer? Suvrata means anyone who is obedient (wife)

What is wealth? Vidya (knowledge)

What is joy? Staying one place with stability or without any tours or travel continuously.

What is kingdom? Ajna phalam means any place where our orders are accepted. (स्वदेशे पूज्यते राजा) one is considered as king in his own kingdom or a kings orders will be passed and accepted unanimously in his kingdom.

కో లాభ:? గుణి సంగమః, కిం దుఖం?ప్రాజ్ఞతరై సంగతి:
కా హాని? సమయ చ్యుతి, నిపుణత కా?ధర్మ తత్వే రతి:
క శూరః?విజితేన్ద్రియః ప్రియతమా కా? సువ్రతా, కిం ధనం?
విద్యా, కిం సుఖం? అప్రవాస గమనం, రాజ్యం కిం? ఆజ్ఞా ఫలం.

ఆది శంకరాచార్యులు వారు ఉపదేశించిన ప్రశ్నోత్తర మాలిక లోని ఒక శ్లోకం ఇది. చిన్న చిన్న ప్రశ్నలు అంతకన్నా సూటిగా వాటి జవాబులు వుండటం దీని ప్రత్యేకత, కానీ ఆ జవాబుల్లో చాలా లోతైన అర్థాలు దాగి వుంటాయి.

లాభం కలిగించే విషయం ఏమిటి? డబ్బు లేదా ఆస్తి వంటివి మనకు చేకూరితే అప్పుడు లాభం అనుకుంటారు, కానీ సనాతన ధర్మం సజ్జన సాంగత్యముని లాభం గా చెబుతుంది, మనలను కష్టాలనుంచి తప్పించ గలిగే, లేదా సన్మార్గంలో నడిపే జ్ఞానం వారి వల్లనే మనకు కలుగుతుంది.
దుఖం అంటే? ఇక్కడ కూడా వస్తు నష్టం లేదా ధన నష్టం లేదా ప్రాణ నష్టం మాత్రమె మనం దుఃఖం అనుకుంటాం కానీ సనాతన ధర్మ ప్రాజ్ఞులు కాని పామరుల సాంగత్యం దుఃఖం అని చెబుతుంది.
పండితోపి వరం శత్రుః నా మూర్ఖో హిత కారకా అంటుంది పంచత్రంత్రం. అందుచేత మన సన్నిహితులను, సజ్జనులను గుర్తించటంలో అత జాగ్రత్త వహించాలి.

హాని ఏమిటి? విలువైన సమయాన్ని వృధా చెయ్యడం. మన జీవితంలో ప్రతీ ఒక్కరి లక్ష్యం మోక్షం.
ధర్మోపార్జిత జీవితానాం శాస్త్రేషు జ్ఞానేషు సదా రతానాం
జితేంద్రియాణాం అతిథి ప్రియాణాం గృహేషు మోక్షం పురుషోత్తమానాం
ధర్మ బద్ధంగా ఆర్జించిన జీవితమూ, నిత్యమూ శాస్త్ర గ్రంథ పఠనాదులతో రమించేవాడూ, ఇంద్రియాలను ని గ్రహించ గలిగిన వాడు, అతిథులను ప్రియంగా చూసుకునే వాడూ గృహస్తు అయినా మోక్షం పొందుతాడు. అందువలన ఏ మాత్రం కాల విడంబన చేయకుండా మోక్ష సాధన కి ప్రయత్నం చేయాలి.
నైపుణ్యం అంటే ఏమిటి?ధర్మం గురించి ఆసక్తి. చేసే ప్రతి పని లోనూ మనం ధర్మ బద్ధంగా చేస్తున్నామా లేదా అని బేరీజు వేసుకుని ధర్మం మాత్రమే ఆచరించి గలగటం నిపుణత.
శూరు డెవ్వడు? ఇంద్రియాలను జయించినవాడు. ఏమిటీ సనాతన ధర్మం ఇంద్రియ నిగ్రహానికి ఇంత ప్రాముఖ్యత ఇస్తుంది, అది అంత కష్టమైన పనా? నిజమే దుస్సాధ్యం అని చెప్పడం అతిశయోక్తి కాదు. ఈ చిన్న ఉదాహరణ చూడండి.

విశ్వామిత్ర పరాశర ప్రభృతయే వాతాంబు పర్ణాసనా
తేపి స్త్రీ ముఖ పంకజం సులలితం దృష్టవేవ మోహం గతః
శాల్యానాం సఘృతం పయోదధియుతం భుంజతి యే మానవాః
తేషాం ఇంద్రియ నిగ్రహో యది భవేత్ వింధ్యస్తరేత్ సాగరం.
విస్వామిత్ర పరాశరులు కటిక నేల మీద శయనించి గాలి, ఆకులు అలములు ఎన్నో సంవత్సరాలు తిన్న తరువాత కూడా, పద్మంలాంటి ముఖం కలిగిన ఒక స్త్రీ కనిపించగానే మోహానికి లోనయ్యారు. అలాంటిది మానవ మాత్రులం అది కూడా వండి పెట్టిన కూరలు, పాలు పెరుగు నెయ్యి రజోగుణ భూయిష్టమైన ఆహారం తినే వారికి ఇంద్రియ నిగ్రహం అంటే గాలివాటున సముద్రం దాటడం అంత కష్టమైన పని.

ప్రియతమురాలు ఎవరు? అనుకూలవతి యైన భార్య.
నిజమైన ధనం ఏది?విద్య
నిజమైన .సుఖమంటే ఏమిటి? దేశాంత రాలకూ దూర ప్రదే శాలకు వెళ్ళకుండా తన దేశం లో వుండడం.
రాజ్యమంటే ?ఎంతవరకూ నీ ఆజ్ఞ చెల్లుతుందో అంతవరకే నీ రాజ్యం.(స్వదేశే పూజ్యతే రాజా)

సౌశీల్యం: Charecter

यथा हि मलिनै: वस्त्रै: यत्र कुत्र उपविष्यते |
वॄतत: चलितोपि एवं शेषं वृतं न रक्षति ||

యథా హి మలినైః వస్త్రైః యత్ర కుత్ర వుపవిష్యతే
వృతతః చలితోపి ఏవం శేష వృతం న రక్ష్యతి

మాయని వస్త్రాలను కాపాడే ప్రయత్నం చిన్న మరక పడితే ఆపేసి ఎక్కడ పడితే అక్కడ శుభ్రంగా వున్నా లేకపోయినా మాసిన బట్టే కదా అని కూర్చోవడానికి సిద్ధం అయిపోతాముఇక్కడ సుభాషితకారుడు మలిన వస్త్రాలని మన సౌశీల్యంతో పోల్చ తలిచాడు ఒక్క సారి మన మంచితనం అనే బట్టలు మీద చిన్న మరక పడితే మిగతా వస్త్ర శుద్ధి మరిపోయి ఎంతటి దురాగతాలకయినా సిద్ధం అయిపోతారు .

మొదటి మరక పడకుండా జాగ్రత్త వహించాలి అది దుస్తులు అయనా శీలం అయినా ఒక సారి మరక పడిందా మిగతా శుభ్రత గురించి మరచి ఇంకా అశుభ్రంగా అవుతున్నా పట్టించుకోరు . దుస్తులు తిరిగి శుభ్రంగా చేయగలం కానీ శీలం శుభ్రం చేయటం తరమా???

As a person with the dirty clothes does not hesitate to sit anywhere, a person whose character is spoiled, will not hesitate to do bad. Everyone must have experienced this ( the first half I mean 🙂 ) particularly on rainy days when we come out of your home, we will take all care to protect yourself from the mud etc. But once somebody splashes some of it on us, we are tension free. you will not be bothered by the mud thereafter Similarly to save your character, you have to take care only at first time.