Things to learn from nature (animals): ప్రకృతి నుంచి కార్యసాధకుడు నేర్చుకోవలసిన విషయాలు

सिंहादेकम् बकादेकम् शिक्षेच्चत्वारि कुक्कुटात्

वायसात्पन्ञन्च शिक्षेच्च ़षट्शुनस्त्रीणि गर्धभात्

Everone should learn one quality from the lion, one from Swan, four from the hen, five from the crow, six from the dog and three qualities from a donkey.

సింహాదేకం బకాదేకం శిక్షేచ్చత్వారి కుక్కుటాత్

వాయసాత్పంచ శిక్షేచ్చ షట్శునస్త్రీణి గర్దభాత్.

మనుష్యులు సింహమునుండి ఒక గుణమును, కొంగ నుండి ఒక గుణాన్ని, కోడి నుండి నాలుగు గుణాలను, కాకినుండి ఐదు గుణాలను, కుక్కనుండి ఆరు గుణాలను, గాడిదనుండి మూడు గుణాలను నేర్చుకోవాలి.

प्रभूतम् कार्यमल्पम् वा यन्नरः कर्तुमिच्छति

सर्वारंभेण तत्कार्यम् सिंहादेकम् प्रचक्षते

No matter how big or small the task is, it has to be handled with full energy like a lion goes for a kill.

ప్రభూతం కార్యమల్పం వా యన్నరః కర్తుమిచ్ఛతి

సర్వారంభేణ తత్కార్యం సింహాదేకం ప్రచక్షతే.

మానవుడు గొప్ప పనినైనా, చిన్న పనినైనా చేయాలనుకొన్నప్పుడు దానిని తన శక్తినంతా వినియోగించి, ధీరముగా చేయాలనే సంగతిని సింహం నుండి నేర్చుకోవాలి.

इन्द्रियाणि च संयम्य बकवत पन्डतितो नरः

समदुःखसुखः शान्तः तत्वज्ञः साधुरुच्यते

keeping in full control of all senses, doing meditation like a swan,  one who treats good and bad times equally with a peaceful mind is called as a sage.

ఇంద్రియాణి చ సంయమ్య బకవత్ పండితో నరః

సమదుఃఖసుఖః శాంతః తత్త్వజ్ఞః సాధురుచ్యతే.

బుద్ధిమంతుడు కొంగవలె ఇంద్రియాలను వశపరచుకొని , ధ్యానమగ్నుడై సుఖ,దుఃఖములయందు సమభావం శాంత స్వభావంకలిగి, తత్త్వాన్ని గ్రహిస్తే సజ్జనుడనిపించుకుంటాడు.

प्रत्यत्थानम् च युद्धंच संविभागम् च बन्धुषु

स्वयमाक्रम्य भुक्तम् च शिक्षेच्चत्वारि कुक्कुटात्

1. Waking up timely 2. Always be ready for a fight 3. Sharing food and resources equally to fellow beings,  and 4. Jumping and grabbing one’s own meal if it is required, are the 4 qualities to be learnt from a hen.

ప్రత్యుత్థానం చ యుద్ధం చ సంవిభాగం చ బంధుషు

స్వయమాక్రమ్య భుక్తం చ శిక్షేచ్చత్వారి కుక్కుటాత్ .

ఎల్లప్పుడు సకాలంలో మేల్కొనుట, యుద్ధానికి సంసిద్ధంగా ఉండుట, ఆహారంలో తన వారికి ఇవ్వదగిన బాగాన్ని ఇచ్చుట, అవసరమైనపుడు ఆక్రమించి భజించుట అనే నాలుగు గుణాలు కోడినుంచి నేర్చుకోవాలి.

गूढम् च मैधुनम् दार्ष्यम् काले काले च संग्रहम्

अप्रमत्तमविश्वासम् पन्ञ शिक्षेच्च वायसात्

1. Secretly mating with partner, 2. Stubbornness 3. Timely earning food and resources 4. Always being attentive and alert, and 5. Not believing anyone, are the 5 qualities to be learnt from a crow.

గూఢం చమైథునం దార్ష్ట్యం కాలే కాలే చ సంగ్రహం

అప్రమత్తమవిశ్వాసం పంచ శిక్షేచ్చ వాయసాత్.

రహస్యంగా మైథునం చేయటం, మొండితనం, సమయానుకూలంగా సంపాదించటం, అప్రమత్తంగా ఉండటం, ఎవరి యందూ నమ్మకం లేకపోవటం అనే ఐదు గుణాలు కాకి నుండి నేర్చుకోవాలి.

बह्वाशी स्वल्प सन्तुष्टः सनिद्रो लघुचेत्ः

स्वामिभक्तश्च शुरश्च षडेते श्वानतो गुणाः

1. A good digestion capability, 2. Getting satisfied with small quantities of food, 3. Sleeping happily 4. Able to wake up for even small disturbances 5. Being loyal and faithful to owner 6. Aggressiveness, are the 6 qualities to be learnt from a dog.

బహ్వాశీ స్వల్పసంతుష్టః సనిద్రో లఘుచేతనః

స్వామిభక్తశ్చ శూరశ్చ షడేతే శ్వానతో గుణాః.

ఎక్కువగా తినే శక్తి , దొరికిన కొద్దిపాటి ఆహారంతోనే తృప్తి చెందటం, సుఖంగా నిద్రించటం, కొద్దిపాటి అలికిడి యైనా మేల్కొనటం, యజమాని పై విశ్వాసం కలిగి ఉండటం, పౌరుషం అనే ఆరు గుణాలు కుక్క నుండి నేర్చుకోవాలి.

सुश्रान्तोऽपि वहेद्भारम् शीतोष्णम् न च पश्यति

सन्तुष्टश्चरते नित्यम् त्रीणि शिक्षेच्च गर्धभात्

1. keep working even after being tired, 2. being ignorant for hot and cold, 3. always being in the happy state are the three qualities to learn from a donkey.

సుశ్రాంతోఽపి వహేద్భారం శీతోష్ణం న చ పశ్యతి

సంతుష్టశ్చరతే నిత్యం త్రీణి శిక్షేచ్చ గర్దభాత్ .

బాగా అలసిపోయినా బరువును మోయటం, శీతోష్ణాలను లెక్క చేయకపోవటం, ఎల్లప్పుడూ సంతోషంగా ఉండటం అనే మూడు గుణాలను గాడిద నుండి నేర్చుకోవాలి.

य एतान्विंशति गुणानाचरिष्यति मानवः

कार्यावस्थासु सर्वासु अजेयः स भविष्यति

Who ever follow these 20 qualities, will always be successful in fulfilling his task.

య ఏతాన్వింశతిగుణానాచరిష్యతి మానవః

కార్యావస్థాసు సర్వాసు అజేయః స భవిష్యతి .

ఈ ఇరువది గుణాలను ఏ మానవుడు ఆచరిస్తాడో అతడు సర్వ కార్యాలయందు, సర్వావస్థలయందు విజయ సాధకుడౌతాడు.

విష్ణువు ఎందుకు కొయ్యబారిపోయాడు? : Why god has become stone or wooden?

एका भार्या प्रकृति-मुखरा चञ्चला च द्वितीयाः
पुत्रस्तव एको भुवन विजयी मन्मथो दुर्निवारः
शेषः शय्या शयनम् उदधो वाहनम् पन्नगारिः
स्मरं स्मरं स्वगृह चरितं दारुभूतो मुरारिः

ఏకా భార్యా ప్రకృతి-ముఖరా చఞ్చలా చ ద్వితీయా
పుత్రస్త్వ ఏకో భువన విజయీ మన్మధో దుర్నివారః
శేషః శయ్యా శయనమ్ ఉదధో వాహనం పన్నగారీః
స్మరం స్మరం స్వగృహ చరితం దారుభూతో మురారిః

Many people used to raise this question, why God has become a wooden idol or stone idol. This question is answered with wit by a poet. The poet started thinking of god’s (Vishnu Bhagavan in this case) family how happily he lives with his house.
God Vishnu has two wives one by nature very talkative, here the poet is referring to Bhoomi or mother earth, for every thing she responds with nature. The second wife is whimsical. The duty of God Vishnu is to protect the nature but where is world conquering son Manmatha is unstoppable. Because of such unrest in the family if he wants to take some rest but then his bed is made of snake, and more over that bed is placed on the sea. His vahanam is panngari eagle which is the enemy of the snake. Thinking of such household problems, again and again, he became wooden. This is the greatness of our poets. They see things with humor as well as with a lot of devotion.

చాలామంది భగవంతుడు బండరాయిగా ఎందుకు మారిపోయాడు, లేదా ఎందుకు కొయ్యబారిపోయాడు అని అడుగుతూ ఉంటారు. దానికి సమాధానంగా ఒక కవి ఈ చమత్కారమైన పద్యం చెప్పాడు.
ఏకా భార్యా ప్రకృతి-ముఖరా: ఒక భార్య ప్రకృతి సిద్ధంగా ముఖరా అంటే అస్తమానూ చిర్రుబుర్రు లాడుతూ వుంటుంది (భూమి కంపించటం లేదా మరేదో ప్రకృతి వైపరీత్యాలకి కారకమవుతూ వుంటుంది), మరి రెండవ భార్యో ఆవిడైనా స్థిరంగా ఉంటుందా అంటే అదీ లేదు ఆవిడకున్నంత చంచల స్వభావం ఎవ్వరికీ లేదు.(లక్ష్మి ఒక్కచోట స్థిరంగా వుండదు). పుత్రుడు భువనవిజయి అలాంటి మన్మథని వారించ గలిగేవారేలేరు. లోకాలని పాటించవలసిన మహా విష్ణువు తన తనయుడే అసందర్భంగా మన్మథ బాణాలతో సృష్టి నాశనానికి పాల్పడుతున్నాడు. పోనీ పెళ్ళాం పిల్లలతో పడలేను కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుందాం అనుకుంటే శేష శయ్యా మంచమేమో పాము, పోనీ అదైనా స్థిరమైన చోట వుందా అదీ లేదు శయనం ఉదధౌ అంటే సముద్రం మీద పాము మంచం. ఎక్కడికైనా పోదాం అనుకుంటే వాహనమేమో పన్నగారి అంటే పాములకు శత్రువయిన గరుత్మంతుడు. ఇన్ని సమస్యలను మళ్ళీ మళ్ళీ తలచుకుని మహా విష్ణువు కొయ్యబారిపోయి బండరాయిలా మారిపోయాడట. ఇదే మన కవుల, ఋషుల గొప్పతనం వారు ప్రతి విషయాన్ని అత్యంత భక్తి భావనతోనేకాదు, చమత్కారంతో కూడా ఆలోచించేవారు.

Qualities of an ideal person

पात्रे त्यागी गुणो रागी संविभागी च बन्धुषु ।
शास्त्रे बोद्धा रणो योद्धा स वै पुरुष उच्यते ॥

పాత్రే త్యాగీ గుణే రాగీ సంవిభాగీ చ బంధుషు

శాస్త్రే బోద్ధా రణే యోద్ధా స వై పురుష ఉచ్యతే

पात्रे त्यागी: one who donates to a deserving person, गुणो रागी: appreciates good qualities in others, संविभागी च बन्धुषु : shares joys and sorrows with friends, शास्त्रे बोद्धा: accumulates knowledge of science, and रणो योद्धा: is excellent warrior on the battlefield.  A person with these qualities is called a true man.

One might get a doubt that do such man with all these qualities exist? In our puranas and history there are plenty of such people. I would like to give an example about one such person who is well known to every one.

Srirama is the best example of this sloka, when he found Vibheeshana he gave the kingdom lanka to him saying he is the better person than me to rule Lanka. Inspite of being an enemy Srirama appriciated the brahma tejas and siva bhakti of Ravana. Srirama is always lovable to every on of his family and people. Finally there is no one who has greater knowledge of shatras and who could win a bettle with Srirama. That is Srirama became god and people started worshiping him for his qualities.

పాత్రే త్యాగీ గుణే రాగీ సంవిభాగీ చ బంధుషు
శాస్త్రే బోద్ధా రణే యోద్ధా స వై పురుష ఉచ్యతే
పాత్రే త్యాగీ: ఒక పదవికి తనకన్నా పాత్రత (అర్హత) వున్నవాడు ఎదుట పడితే వెంటనే ఎలాంటి పదవీ వ్యామోహం లేకుండా అటువంటి పదవినుంచి తప్పుకుని సమర్ధునికి ఆ పదవిని అప్పజెప్పగలగటం.
గుణే రాగీ: సద్గుణాలను గుర్తించటం వాటిని ఎక్కడున్నా అభినందించటం
సంవిభాగీచ బంధుషు: బంధువులందరికీ సమానమైన ఆదరాభిమానాలను పంచడం
శాస్త్రే బోద్ధా: అనంతమైన శాస్త్ర జ్ఞానాన్ని ఔపోసపట్టడం లేదా ఎప్పుడూ అధ్యయనం చేసేవాడు
రణే యోద్దా: రణ రంగంలో తనను మించిన యోధుడులేనట్టు పోరాటం చేయడం.
ఇలాంటి గుణాలు ఎవరికుంటాయో వారిని స వై పురుష ఉచ్యతే అంటే అవి సత్పురుష లక్షణాలు వారినే పురుషుడు అని పిలుస్తారు.
ఇలాంటి గుణాలన్ని ఒకరి లో వుంటాయా అని అనుమానం రావచ్చు. మన పురాణాలలో చాలా ఉదాహరణలు వున్నాయి. అందరికీ తెలిసిన ఒకటి ఇక్కడ ప్రస్తావిస్తాను.
రాముడు లంకని జయించిన తరువాత విభీషణుడికి తన కన్నా పాత్రుడని లంకా రాజ్యాన్ని తృణ ప్రాయంగా వదిలేసాడు.
రావణుడు శత్రువు అయినా అతని బ్రహ్మ తేజస్సు కి శివ భక్తి కి మురిసిపోయాడు.
ప్రజలందరికీ ప్రీతిపాత్రుడు, శాస్త్రం లో యుద్దంలో శ్రీరాముని గెలిచిన వారేలేరు. అందుకే రాముడు ఆదర్శ పురుషుడయ్యాడు.

Story of Calendar-2

Let us know about the names given to months

January: A god with two heads known as janus stays at the door step of heaven staring at the past with one head and the future with the other. Julius Cesare has changed the number of days to 31 from 29 days for this month

February: The roman festival fibruna is celebrated under the name of the god Luparcus to get purified. For some time it used to contain 23, 24 days. Later, it became 30 days and then because of Julius Cesare and Augustus Cesare it became 28 days.

March: Mars is the roman god for war. He comes with a spear in one hand and shield in the other on a horse. The name March came from this god

April: The spring goddess of romans is Amneo Aprit. Romans consider her as beautiful and the start of rebirth.

May: Maia is one of the seven daughters of Atlas who carries the earth on his shoulders. Atlas has converted all these seven into stars (our saptarshi mandal). It indicates that this month is dedicated to elderly (maiores).

June: The wife of Jupiter is Juno. She fought a battle with Junius to acquire place in the month of june and June has come from both their names. It is dedicated to juniors.

The names of months succeeding June are Pentilus, Sextalus, September, October, November and December respectively. I have already explained that the 5th and 6th months pentilus and Sextilus had been changed to July and August respectively by the kings Julius and Augustus under their names. The names of 7th to 10th months stayed as is and have become the witness for their wrong calculations.

September – Sept means saptami 7th month

October – Octa means ashtami 8th month

November – Nava means navami 9th month

December – Deci means dashami 10th month

This proves that earlier 11th month used to be January and 12th month is February.

Even after so many changes when their calendar is compared earth movements there is still a difference of 26 seconds. This difference will become a day in 3323 years. Extra day has to be accommodated in that year probably in the month of February.

Naturally, we do not send our children to a person who do not know calculations for learning maths. Look at our unfortunate situation, even after making so many mistakes in measuring time we are still following their time divisioning system. At least it is okay to satisfy ourselves by considering that the calendar used by rest of the world is for our convenience. But, speaking in a condescending way towards our Indian time measurement system or completely forgetting our system is highly deplorable. Providing this knowledge to our next generation and reinstilling our tradition is the responsibility of each and every one.

Story of Calendar-1

Why should we measure time? When we question ourselves the same we might not be able to find the answer. The root cause for measuring time is because our ancestors identified that time is cyclical in nature. Since our ancestors identified cyclic nature of time, they are able to decide when to sow and when to reap their harvest. Also, they have selflessly imbibed that information in the form of panchangam and provided us.

It is not an easy task to measure endless time. Before we dive in to understand the greatness of Indian time division let us try to understand the currently followed western style of time measuring system.

The root word of the calendar is the latin word calendi which mean account book. In order to collect back debts, they have used it as a tool. Post that, westerners have used it for civil discipline and for conducting social welfare activities. Over a period of time, they called it as Almanac also. In fact, a rough translation of Al-manakh could be environment index. This word belongs to Spanish Arabic languages.

The calendar which we use today is a hybrid of road and Gregory systems. During the period of Romulus, the ruler of Rome, a year is made up of 304 days. A year contains 10 months and the year starts from March.CalenderofRomulus If two months period is not accounted for properly, harvest reaping time would be either before or after the expected time. On understanding this difference, after sometime year has been adjusted to 12 months and the number of days to 354. Here, we should identify that a moon based year will have 354 days. According to our Indian time, divisioning system moon will run into each of the 27 stars for approximately one day. According to this system, for 27 stars ~29.5 days X 12 months = 354.4 days.

In the 7th century B.C. Emperor Pampilus felt that even number is not good and got it changed to 355 days (How ridiculous it is to change just because it is not liked by a king without taking into consideration movements of earth and moon or any scientific reasons)

All over the world, New Year starts in the March month i.e. the spring season as the trees rejuvenate in that season which is also a birth. Hence, even though they have less number of days in a year their new year starts in the month of March or April.

In the autumn season (our current January month) cold breeze spreads everywhere. Our skin turns into pale with white patches due to extreme cold and wrinkles will be formed. A tree’s leaves and fruits will fall on the ground and get destroyed which is as good as a representation of death. Nevertheless, Westerners chose to celebrate autumn (January) as New Year instead of spring (March or April).

In the year 46 B.C., then Rome emperor Julius Cesare studied Egypt’s calendar on his tour to Egypt and with the help of astronomy scientist Sosigenes of Alexandria, he decided a year to have 365.25 days. February, which has 30 days (then last year of a month) was deprived of one day and added it to Pentilus, the fifth month from march (Penta=5-panchami). He ordered to start New Year from January with April, June, August, September and November having 30 days and February having 29 days. He replaced the name of Pentilus with his name as July and started the year with January. The difference of .25 days is accounted by having 30 days in February on a quadrennial basis. This is called leap year.

In 27 B.C., Augustus, the son of the nephew of Cesare, has become the emperor of Rome and replaced the month sexstilis (sexta=6-shashti) with his name as August and removed one day from February i.e. it contains 28 days and added it to August making it a month with 31 days. Leap year was changed to every 3 years and added that extra day to February.

In the later period, accuracy has increased and a year is made up of 365.242199 days. As a result, each year accumulates a difference of 11 minutes 14 seconds. pope Gregory VIII, the 13th pope formed a set of scientists and prepared a new calendar in CE 1582 changing the leap year back to once in every 4 years with the extra day added to February and named it as Gregorian calendar. As a result of this change, each year is accumulating extra .007801 days. In order to adjust this centenary years divisible by 100 are not considered as leap years whereas centenary years divisible by 400 are considered as leap years. In order to accommodate such a big change in the calendar well established by the then the day next to October 4, 1582 was announced as October 15, 1582. It means, 10 days will be missing from that year’s calendar. Hence loss of coherence between their festival dates and the context of their festivals is being mocked by their very scientists. If they do not have a proper time measurement system in CE 1582 there won’t be concurrence between the festivals and their dates. Deciding the New Year on the basis of king’s commands instead of seasons is very unfortunate.

Because of the fear towards the king and his force festival dates can be changes but the deep rooted habits cannot be changed. That is the reason why closing of the account books and opening new account books happen at the end of March. Even then, some people chose not be afraid of King and considered April 1st as New Year. In order to change their habit, April 1st is propagated as fool’s day. Over a period of time, people are brainwashed to believe January 1st as the start of New Year.

We have trumped our scientifically developed indigenous calendar and turned ourselves into users of such a haphazard unscientific calendar. On top of that, we are such a great civilians who argue that their time measurement system is great.

Salutations to mother earth

समुद्र वसने देवि परवत स्थन मन्दले 
विष्णु पत्नि नमस्तुभयम् पाद स्पर्शम् क्षमस्वमे

సముద్ర వసనే దేవీ పర్వతస్థన మండలే
విష్ణుపత్ని నమస్తుభ్యం పాదస్పర్శం క్షమస్వమే

Vasana means dress bhoodevi is wearing a dress made of samudra. Why is that so? Dress is to cover our body and make us look more beautiful, now that sanatana dharma don’t have that two piece bikini culture, we cover 70-80% of the body with the dress. If one is able to apply the logic or science 70% is covered with water, wow how scientific it is. our culture taught us indirectly the same science what was being taught in the schools in the name of advanced science.
Now come to the second part parvata stana mandale, we don’t abuse our mother with our body part’s, mother lactate milk from her breasts and that becomes life line for kids. Our mother earth is also lactating jeeva nadi rivers for us. Like we can’t imagine a kid without mother milk in the same way one also can’t imagine world without pure water. so the poet also seeing mother in the earth not just the body parts of a women.

If we start thinking and analyse there is so much science in every hymn of sanatana dharma. sometimes i get a doubt did we learn science or religion in the name of these slokas? The answer is Absolutely science. Unfortunately we became illiterate in learning science behind every hymn in the sanatana dharma. More over if some one says that sanatana dharma is a religion we blindly believe in them, that is even more foolish.

ఉదయాన్నే నిద్రలేచిన తరువాత కాలు కింద మోపే ముందు చదివే శ్లోకం తెలియని వారుండరు అంటే అతిశయోక్తి కాదేమో.
వాసం అంటే దుస్తులు లేదా నివసించటం, దుస్తులు మన అందాన్ని ద్విగుణీకృతం చేస్తాయి. సముద్రవసనే దేవీ సముద్రాన్ని వాసం గా ధరించిన దేవీ అని లేదా సముద్రం మద్యలో నివసించే దేవి అని. ఎప్పుడైనా ఇలా ఆలోచించారా? సముద్రాలని దుస్తులుగా ధరించటం ఏమిటి? కాసేపు శ్లోకం పక్కన పెట్టి సాంకేతికంగా ఆలోచించండి మన భూమి అంటే సముద్రము భూభాగాల మిశ్రమం. సాంకేతికంగా చెప్పాలంటే 70 శాతం భూమి నీటితో కప్పబడి వుంటుంది. శరీరం మొత్తం బయల్పడేలా దుస్తులు వేసుకునే పాశ్చాత్య సంస్కృతికాదు మనది. మనం కూడా శరీరాన్ని 70 శాతం దుస్తులతో కప్పుకుంటాం. అంటే మనం భూ మాత ని కూడా ఈ శ్లోకంలో సముద్రాలని దుస్తులగా ధరించావు అని చెప్పడం అన్నమాట. ఈ శ్లోకంలో అర్థమూ సాంకేతికతతో సరిపోవటం యాద్రుచికమా లేదా, మన ఋషులకి ఈ విషయం ముందే తెలుసా? ఇకపోతే శ్లోకంలో రెండవ పాదం పర్వత స్థన మండలే అంటే పర్వతాలను స్థానాలుగా కలిగిన దేవి అని. స్త్రీ శరీర భాగాలని దృష్టిలో వుంచుకుని, పర్వతాలు కూడా ఎత్తుగా వుంటాయి అని పద్యాలు రాసే నీచమైన ఆలోచన కలిగిన వారు కాదు కదా మన ఋషులు. మరి అలా రాయటంలో అర్థం ఏమిటి? మరలా కాసేపు శ్లోకాన్ని పక్కన పెట్టి నిజ జీవితంలో ఆలోచించండి, తన సంతానం ఆకలి అని వ్యక్తపరిచే స్థితిలో లేనప్పుడు ఆ సంతానం ఆకలితో వున్నప్పుడు వారు చెప్పకుండానే, అడగకుండానే అమ్మ తన స్థనాలనుంచి పాలు స్రవిస్తుంది. అమ్మ పాలు లేని సంతానాన్ని మన ఊహించటం కూడా కష్టం, అమ్మ పాలు సంతానానికి జీవనాధారం. ఇక శ్లోకంలోకి వస్తే, భూమి మీద 70 శాతం నీరు వుంది కానీ ఆ సముద్రపు నీరు మనకు పనికి రాదు. మనకూ మంచి నీరు అనే జీవనాధారం కావాలి, మన నీటి ఆర్తి ని మనం చెప్పకుండానే భూమాత, అమ్మ పర్వతాలనుంచి జీవ నదులని శ్రవించేసింది.

ఇలా ఆలోచిస్తూ పోతే మనం మంత్రం పేరుతొ చదివే ప్రతి శ్లోకానికి సాంకేతికతతో ముడి పెట్టచ్చు. అంటే మనకి సనాతన ధర్మంలో నేర్పినది దైవం, లేదా వైరాగ్యమా లేక సామాజిక శాస్త్రమా? ముమ్మాటికీ శాస్త్రమే. మన దౌర్భాగ్యం ఏమిటంటే ఆ శాస్త్రాన్ని అర్థం చేసుకోగలిగే జ్ఞానం మనకు లేకపోవటం. ఇంతటి గొప్ప సనాతన ధర్మం ఒక మతం అనే పదంతో బంధించి మనకు చెప్తే విని నమ్మేయటం అంతకన్నా మూర్ఖత్వం….

Medhavi

नापृष्टः कस्यचिद्भ्रूयान्नचान्यायॆन पृच्छतः
जानन्नपि च मेधावी जडवल्लॊक आचरेत्

నాపృష్టః కస్యచిద్బ్రూయాన్నచాన్యాయేన పృచ్ఛతః,
జానన్నపి చ మేధావీ జడవల్లోక ఆచరేత్.

पद विभाग:
कस्यचिद भ्रूयात न अपृष्टः न अन्यायेन पृच्छतः
जानन् अपि च मेधावी जडवत् लोक आचरेत्

Until asked for help or suggestion one should never take initiative and tell, in the same way, one should never answer to a person who is asking with bad intentions. A noble knowledgeable person will behave like an illiterate, he will open up his flow of knowledge only when asked with right intentions of learning. Sage narada is one best example for this subhashita, everyone looked at narada muni as kalaha bhojana (instigator of quarrels). To same narada muni when valmiki asked about an ideal person’s existance, narada muni told 100 slokas of sankshepa ramayana, which in turn gave sage valmiki an inspiration to write 24000 slokas of srimadraamayanam.

పదాల అన్వయ క్రమం:
కస్యచిద్ భ్రూయాత్ న అపృష్టః, న అన్యాయేన పృచ్ఛతః
జానన్ అపి చ మేధావీ జడవత్ లోక ఆచరేత్

ఎవరికీ (అపృష్టః) అడగకుండా (కస్యచిద్ న భ్రూయాత్) చెప్పకూడదు. (అన్యాయేన) అన్యాయంగా (నిజంగా తెలుసుకుందామని కాక వేరే ఆలోచనలతో) అడిగేవారికీ చెప్పకూడదు (కస్యచిద్ న భ్రూయాత్). మేధావి తనకు తెలిసినా లోకంలో ఏమీ తెలియనివానిలా (జడ పదార్ధంలాగా) ఉండాలి. నేర్చుకోవాలనే తపనతో అడిగినప్పుడు మాత్రం ఆ మేధావిలోని జ్ఞాన గంగ పొంగి బయటకి వస్తుంది. వాల్మీకి రామాయణానికి మూలం ఇదే.  అందరూ నారదుడిని కలహ భోజనుడు అని అవహేళన చేస్తారు, కానీ అదే నారదుడిని వాల్మీకి ఆదర్శ పురుషుడి గురించి అడిగినప్పుడు “నారదం పరి పప్రచ్ఛ వాల్మీకి ముని పుంగవం”, నారదుడు చెప్పిన 100 శ్లోకాలు (సంక్షేప రామాయణం), 24000 శ్లోకాల శ్రీమద్రామాయణంగా రాయగలిగేటంతగా ప్రేరేపించింది.